ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
जातिस्मरत्वं च मम केनचित् पूर्वकर्मणा । शुभेन येन मोक्ष॑ वै प्राप्तुमिच्छाम्यहं नृप
jātismaratvaṁ ca mama kenacit pūrvakarmaṇā | śubhena yena mokṣaṁ vai prāptum icchāmy ahaṁ nṛpa ||
Caṇḍāla itu berkata: “Wahai raja, oleh daya suatu kebajikan dari perbuatan lampau, aku memperoleh ingatan akan kelahiran-kelahiran terdahulu. Karena jasa yang suci itu, aku kini merindukan mokṣa.”
चाण्डाल उवाच
Auspicious past karma can awaken jātismaratva (memory of former births), which in turn can redirect a person’s aims from worldly concerns toward mokṣa (liberation). The verse links ethical merit with spiritual insight and the aspiration for release from saṁsāra.
A Caṇḍāla addresses a king and explains that he remembers previous lives due to some virtuous deed performed earlier. This remembrance has stirred in him a desire to seek liberation, setting the ethical-spiritual frame for the surrounding discourse.