अविमुक्तक्षेत्रमाहात्म्य — काशी-वाराणसी में मोक्ष, लिङ्ग-तीर्थ-मानचित्र, और उपासना-विधि
प्रयागे वा भवेन्मोक्ष इह वा मत्परिग्रहात् प्रयागादपि तीर्थाग्र्याद् अविमुक्तमिदं शुभम्
prayāge vā bhavenmokṣa iha vā matparigrahāt prayāgādapi tīrthāgryād avimuktamidaṃ śubham
Moksha dapat dicapai di Prayaga, atau di sini juga bila diterima dalam anugrah-Ku. Avimukta yang suci ini bahkan melampaui Prayaga, yang termasyhur sebagai tirtha utama.
Shiva (as Pati, declaring the salvific greatness of Avimukta/Kashi)
It places moksha not merely in pilgrimage merit, but in Shiva’s anugraha—implying that true tirtha-fruit is fulfilled when the devotee becomes “accepted” by the Lord worshipped as the Linga (Pati).
Shiva is presented as Pati, the sovereign giver of liberation: sacred places can aid the Pashu, but release from pāśa (bondage) ultimately occurs by Shiva’s gracious acceptance (mat-parigraha).
The verse highlights śaraṇāgati/bhakti culminating in Shiva’s anugraha; pilgrimage to Prayāga or Avimukta is secondary to inner surrender and steadfast Shaiva worship aligned with Pāśupata intent.