Sukta 132
यमिन्द्राग्नी स्मरमसिञ्चतामप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
yám índrāgnī smarám asíñcatām apsv àntáḥ śóśucānaṃ sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Him—Smará—let Indra and Agni sprinkle down within the waters, him that is burning, together with his seat. That one I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
Dia itu—“Smara”—biarlah Indra dan Agni memercikkan/menyiramkannya ke dalam perairan; dia yang sedang menyala membakar, beserta tempat duduk/tahtanya—dia itu kupanggang/kuhanguskan bagimu menurut dharma (ketetapan suci) Varuṇa.
Rishi: Atharvanic tradition (specific ṛṣi attribution varies by anukramaṇī)
Devata: Indra-Agni; Varuṇa (as binding authority); the adversary Smará as object
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (AV mixed; exact metrical scan uncertain from provided text alone)
Primary: shanta
Secondary: vira