Sukta 10.131
इन्द्रः सुत्रामा स्ववाँ अवोभिः सुमृळीको भवतु विश्ववेदाः । बाधतां द्वेषो अभयं कृणोतु सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥
इन्द्र॑: सु॒त्रामा॒ स्ववाँ॒ अवो॑भिः सुमृळी॒को भ॑वतु वि॒श्ववे॑दाः । बाध॑तां॒ द्वेषो॒ अभ॑यं कृणोतु सु॒वीर्य॑स्य॒ पत॑यः स्याम ॥
índraḥ sutrā́mā svávā̃ ávobhiḥ sumṛḷīkó bhavatu viśvávedāḥ | bā́dhatāṃ dveṣó ábhayaṃ kṛṇotu suvī́ryasya pátayaḥ syāma ||
इन्द्र—सुतरामा, स्वबल-सम्पन्न—अपने अवो (सहाय) से कृपालु और विश्ववेदाः (सर्वज्ञ) हों। वे द्वेष को दबाएँ, अभय प्रदान करें; और हम सुवीर्य (उज्ज्वल, पूर्ण वीर्य) के स्वामी बनें।
इन्द्रः॑ । सु॒ऽत्रामा॑ । स्वऽवा॑न् । अवः॑ऽभिः । सु॒ऽमृ॒ळी॒कः । भ॒व॒तु॒ । वि॒श्वऽवे॑दाः । बाध॑ताम् । द्वेषः॑ । अभ॑यम् । कृ॒णो॒तु॒ । सु॒ऽवीर्य॑स्य । पत॑यः । स्या॒म॒ ॥इन्द्रः । सुत्रामा । स्ववान् । अवःभिः । सुमृळीकः । भवतु । विश्ववेदाः । बाधताम् । द्वेषः । अभयम् । कृणोतु । सुवीर्यस्य । पतयः । स्याम ॥indraḥ | su-trāmā | sva-vān | avaḥ-bhiḥ | su-mṛḷīkaḥ | bhavatu | viśva-vedāḥ | bādhatām | dveṣaḥ | abhayam | kṛṇotu | su-vīryasya | patayaḥ | syāma