अजुन उवाच इयं कूटे मनुष्येन्द्र गहना महती शमी । भीमशाखा दुरारोहा श्मशानस्य समीपतः
arjuna uvāca iyaṁ kūṭe manuṣyendra gahanā mahatī śamī | bhīmaśākhā durārohā śmaśānasya samīpataḥ ||
अर्जुन बोले—हे मनुष्येन्द्र! इस टीले पर यह विशाल शमी-वृक्ष है—अत्यन्त घना, महान; इसकी शाखाएँ भीम-सी प्रबल हैं, चढ़ना कठिन है, और यह श्मशान के निकट स्थित है।
अजुन उवाच
Prudence and restraint in the pursuit of dharma: even righteous aims (recovering weapons for a just war) require careful strategy, concealment, and awareness of place and circumstance.
Arjuna points out a large, dense śamī tree on a mound near a cremation ground, marking a significant location—traditionally used for concealment—within the Virāṭa-parvan context where the Pāṇḍavas’ hidden arms become relevant.