Akṣara–Kṣara Viveka: Vasiṣṭha–Karāla-Janaka Saṃvāda (अक्षर-क्षर विवेकः)
सतोये<न्यत् तु यत् तोयं तस्मिन्नेव प्रसिच्यते । वृद्धे वृद्धिमवाप्रोति सलिले सलिलं यथा
satoye'nyat tu yat toyaṃ tasminneva prasicyate | vṛddhe vṛddhim avāpnoti salile salilaṃ yathā rājann |
पराशर बोले— राजन्, जैसे जल से भरे पके घड़े में और जल डाला जाए तो पहले का और नया जल मिलकर बढ़ जाता है; वैसे ही पूर्वसंचित पुण्य में जब उसी भाव से नये पुण्यकर्म जोड़े जाते हैं, तो दोनों मिलकर पुण्य को और बढ़ा देते हैं।
पराशर उवाच
Merit grows cumulatively: earlier virtuous actions are not replaced by later ones; rather, new good deeds merge with stored merit and increase it, like water added to water.
Parāśara addresses a king and uses a simple physical analogy—pouring water into an already water-filled vessel—to explain how continued righteous conduct amplifies one’s accumulated virtue.