Adhyāya 290: Sāṃkhya-vidhi, Deha-doṣa, Guṇa-vicāra, and Mokṣa-gati
Bhīṣma–Yudhiṣṭhira Dialogue
निरन्तरं च मिश्र च लभते कर्म पार्थिव । कल्याणं यदि वा पापं न तु नाशो<स्य विद्यते
nirantaraṃ ca miśraṃ ca labhate karma pārthiva | kalyāṇaṃ yadi vā pāpaṃ na tu nāśo 'sya vidyate, rājan ||
पाराशर बोले—राजन्! मनुष्य कभी कर्मफल को निरन्तर सुख के रूप में पाता है और कभी सुख-दुःख के मिश्रित रूप में। कर्म पुण्य हो या पाप, उसका नाश बिना फल भोगे नहीं होता।
पराशर उवाच
Karma inevitably yields its fruit: whether merit or sin, an action does not simply vanish; its result must be experienced, sometimes as pure happiness and sometimes as a mixed outcome of happiness and suffering.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and moral order, the sage Parāśara addresses a king, explaining the inescapable operation of karmic results in human life.