Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निवृत्ति: कर्मण: पापात् सततं पुण्यशीलता । सद्धिश्व समुदाचार: श्रेय एतदसंशयम्
nivṛttiḥ karmaṇaḥ pāpāt satataṃ puṇyaśīlatā | saddhiśva samudācāraḥ śreya etad asaṃśayam ||
नारद ने कहा—पापकर्म से निवृत्त होना, निरन्तर पुण्यशील रहना, और सत्पुरुषों के साथ रहकर सदाचार का पालन करना—यह निःसंदेह श्रेय (परम कल्याण) है।
नारद उवाच
The verse defines śreyas (true welfare) as a threefold discipline: refraining from sinful acts (nivṛtti from pāpa), cultivating steady virtue (satataṃ puṇyaśīlatā), and embodying proper conduct in daily life (samudācāra).
In Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Nārada speaks as a moral teacher, summarizing the practical marks of dharma: avoidance of wrongdoing and sustained ethical living as the sure path to the highest good.