Adhyāya 143: Nocturnal duels—Nākuli and Citraseṇa; Vṛṣasena’s assault; Duḥśāsana vs Prativindhya
रुधिरौघवतीं कृत्वा नदीं शोणितकर्दमाम् | तृणवद् व्यस्य कौरव्यानेष हवायाति सात्यकि:,“शोणित और मांसरूपी कीचड़से युक्त खूनकी नदी बहाकर और कौरव-सैनिकोंको तिनकोंके समान उड़ाकर यह सात्यकि इधर आ रहा है”
rudhiraughavatīṁ kṛtvā nadīṁ śoṇitakardamām | tṛṇavad vyasya kauravyān eṣa havāyāti sātyakiḥ ||
खून की धारा बहाकर, शोणित और मांस-रूपी कीचड़ से भरी रक्त-नदी बना दी है; और कौरवों को तिनकों की तरह बिखेरता हुआ यह सात्यकि इधर चला आ रहा है।
संजय उवाच
The verse juxtaposes martial success with stark imagery of blood and mire, highlighting the ethical cost of war: even when fought under claims of dharma, battle produces overwhelming suffering and dehumanizing destruction.
Sañjaya reports that Sātyaki is cutting through Kaurava forces so fiercely that the field seems like a river of blood; he scatters the Kaurava warriors as easily as grass and is now approaching toward the observer’s side.