Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
द्रोणो विकर्णो5थ जयद्रथश्न भूरिश्रवा: कृतवर्मा कृपश्च । श्रुतायुरम्बष्ठपतिश्न राजा विन्दानुविन्दौ च सुदक्षिणश्व
sañjaya uvāca |
droṇo vikarṇo ’tha jayadrathaś ca bhūriśravāḥ kṛtavarmā kṛpaś ca |
śrutāyur ambaṣṭhapatiś ca rājā vindānuvindau ca sudakṣiṇaś ca ||
तब द्रोण, विकर्ण, जयद्रथ, भूरिश्रवा, कृतवर्मा और कृप; श्रुतायु, अम्बष्ठों के राजा, तथा विन्द और अनुविन्द के साथ सुदक्षिण—ये सब योद्धा भीष्म की आज्ञा का पालन करते हुए शीघ्र ही किरीटधारी अर्जुन का सामना करने के लिए आगे बढ़े।
संजय उवाच
The verse highlights the ethical structure of warfare in the epic: warriors act within a hierarchy, moving under Bhīṣma’s command. It invites reflection on responsibility—leaders bear moral weight for orders given, and fighters for the choice to follow them in a cause they deem righteous.
Sañjaya enumerates key Kaurava-aligned champions who, following Bhīṣma’s directive, rapidly advance to engage Arjuna (identified by his diadem). It is a mobilization scene that sets up a focused confrontation around Arjuna on the battlefield.