यं वा मन्येत यथाहमाश्रयेप्सुरेवमसौ विनयेप्सुराभिगामिकगुणयुक्तः इति द्रव्यप्रकृतिहीनमप्येनमाश्रयेत न त्वेवानात्मसंपन्नम् ॥ कZ_०५.४.०२ ॥
yaṃ vā manyeta yathāham āśrayepsur evam asau vinayepsur ābhigāmikaguṇayuktaḥ iti dravyaprakṛtihīnam apy enam āśrayeta na tvevānātmasaṃpannam
या यदि कोई यह माने—‘जैसे मैं आश्रय चाहता हूँ, वैसे ही वह विनय/अनुशासन चाहता है और उसमें आकर्षक, सुगम गुण हैं’—तो संसाधन और राज्य-तत्त्वों से हीन राजा का भी आश्रय लिया जा सकता है; पर जो व्यक्तिगत गुणों से हीन हो, उसका कभी नहीं।
Character and receptivity to discipline (vinaya) are prioritized; resource deficits can be remedied, but a deficient ‘ātma’ is disqualifying.