
जीर्णोद्धारः (Jīrṇoddhāra) — Renovation and Ritual Handling of Defective Liṅgas and Old Shrines
ध्वजारोहण के बाद यह अध्याय जीर्णोद्धार—पुराने/दोषयुक्त देवालय और शिवलिङ्ग की नियमबद्ध मरम्मत—का विधान बताता है। ईश्वर लिङ्ग-दोष गिनाते हैं: शुभता-हानि, टूटना, सूजन/मोटापन, वज्राघात, आवरण, दरार, विकृति, अस्थिरता, विसंरेखण, दिशा-भ्रम और गिरना। निवारण में पिण्डी (पीठ) व वृष-चिह्न आदि सहायक, मण्डप-निर्माण, द्वार-पूजा, स्थण्डिल-तैयारी, मन्त्र-तोषण, वास्तुदेव-पूजन और बाह्य दिक्-बलि का क्रम है। आचार्य शम्भु से प्रार्थना कर निर्दिष्ट द्रव्यों व संख्या सहित शान्ति-होम करता है, अङ्ग-मन्त्र व अस्त्र-मन्त्र से संस्कार करता है, कोप-लिङ्ग से जुड़े विघ्नकारी भावों का विसर्जन कर प्रोक्षण, कुश-स्पर्श, जप तथा तत्त्वाधिपतियों को प्रतिलोम-क्रम से अर्घ्य देता है। फिर लिङ्ग को बाँधकर ले जाना, निमज्जन, उसके बाद पुष्टिहोम और रक्षाकर्म होते हैं। मुख्य नियम दोहराया गया है—प्रतिष्ठित लिङ्ग या पुराना/टूटा मंदिर स्थानान्तरित न किया जाए; मरम्मत में पवित्रता बनी रहे। अंत में गर्भगृह-विन्यास की चेतावनी: अत्यधिक संकुचन मृत्यु-सूचक, और अत्यधिक विस्तार धन-हानि का कारण।
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे ध्वजारोहणादिविधिर्नाम द्व्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ त्र्यधिकशततमो ऽध्यायः जीर्णोद्धारः ईश्वर उवाच जीर्णादीनाञ्च लिङ्गानामुद्धारं विधिना वदे लक्ष्मोज्झितञ्च भग्नञ्च स्थूलं वज्रहतं तथा
इस प्रकार अग्नि-महापुराण में “ध्वजारोहण आदि-विधि” नामक १०२वाँ अध्याय समाप्त हुआ। अब १०३वाँ अध्याय “जीर्णोद्धार” आरम्भ होता है। ईश्वर बोले—जीर्ण आदि दोषयुक्त लिङ्गों के उद्धार का विधान मैं कहूँगा—जो लक्ष्मी-रहित, भग्न, अत्यधिक स्थूल या वज्र-आहत हों।
Verse 2
संपुटं स्फुटितं व्यङ्गं लिङ्गमित्येवमादिकं इत्यादिदुष्टलिङ्गानां योज्या पिण्डी तथा वृषः
जो लिङ्ग संपुटित (आवृत), स्फुटित (फटा) या व्यङ्ग (विकृत/दोषयुक्त) हो—ऐसे आदि दोषों से दूषित लिङ्गों के लिए पिण्डी (आधार-पीठ) तथा वृष (नन्दी) का यथाविधि संयोजन करना चाहिए।
Verse 3
चालितञ्चलितं लिङ्गमत्यर्थं विषमस्थितं दिड्मूढं पातितं लिङ्गं मध्यस्थं पतितं तथा
जो लिङ्ग हिलाया गया हो या डगमगाता हो; जो अत्यन्त (अयुक्त) स्थान पर रखा गया हो; जो विषम स्थिति में स्थापित हो; जिसकी दिशाओं के प्रति स्थिति भ्रमित हो; जो गिर पड़ा हो; तथा जो मध्य में रखकर भी गिर गया हो—ये सब दोष माने जाते हैं।
Verse 4
एवंविधञ्च संस्थाप्य निर्ब्रणञ्च भवेद्यदि नद्यादिकप्रवाहेन तदपाक्रियते यदि
इस प्रकार स्थापित करने पर यदि वह (लिङ्ग) घाव/दरार आदि से रहित हो जाए, और नदी आदि के प्रवाह से वह दोष/अशुद्धि बहकर दूर हो जाए, तो (स्थापना) शुद्ध मानी जाती है।
Verse 5
ततो ऽन्यत्रापि संस्थाप्य विधिदृष्टेन कर्मणा न्यूनादिदोषनाशार्थं कृत्वेति झ न्यूनादिदोषनाशाय हुत्वेति घ , ज च कर्तर्भोगवत इति ख , छ च त्याज्या पिण्डीति घ निम्नमित्यर्थमिति ज सन्त्याज्यमिति झ सुस्थितं दुस्थितं वापि शिवलिङ्गं न चालयेत्
तत्पश्चात् उसे अन्यत्र भी शास्त्रोक्त कर्म के अनुसार पुनः स्थापित करके, न्यूनता आदि दोषों के नाश हेतु आवश्यक क्रिया करनी चाहिए। शिवलिङ्ग सुस्थित हो या दुस्थित—शिवलिङ्ग को नहीं हिलाना चाहिए।
Verse 6
शतेन स्थापनं कुर्यात् सहस्रेण तु चालनं पूजादिभिश् च संयुक्तं जीर्णाद्यमपि सुस्थितं
सौ (निर्धारित द्रव्य/दक्षिणा) से पुनः-स्थापना करनी चाहिए और हजार से प्रतिमा/संरचना का स्थानान्तरण। पूजादि संस्कारों से युक्त होने पर जीर्ण आदि भी भली-भाँति दृढ़ और सम्यक् प्रतिष्ठित हो जाता है।
Verse 7
याम्ये मण्डपमीशे वा प्रत्यग्द्वारैकतोरणं विधाय द्वारपूजादि स्थण्डिले मन्त्रपूजनं
दक्षिण दिशा में—या विकल्पतः ईशान (उत्तर-पूर्व) में—मण्डप बनाना चाहिए। पश्चिमाभिमुख द्वार पर एक तोरण बनाकर, द्वार-पूजा आदि विधियाँ करके, तैयार स्थण्डिल पर मन्त्रों का पूजन करना चाहिए।
Verse 8
मन्त्रान् सन्तर्प्य सम्पूज्य वास्तुदेवातुं पूर्ववत् दिग्बलिं च वहिर्दत्वा समाचम्य स्वयं गुरुः
मन्त्रों को तर्पण देकर और सम्यक् पूजन करके, पूर्ववत् वास्तु-देवता का भी पूजन करे। फिर बाहर दिशाओं के लिए बलि दे; तत्पश्चात् आचमन करके गुरु स्वयं (आगे) कर्म करे।
Verse 9
ब्राह्मणान् भोजयित्वा तु शम्भुं विज्ञापयेत्ततः दुष्टलिङ्गमिदं शंभोः शान्तिरुद्धारणस्य चेत्
ब्राह्मणों को भोजन कराकर, फिर शम्भु से निवेदन करे— “हे शम्भो! यह लिङ्ग दोषयुक्त है; यदि शान्ति करनी हो तो उद्धारण (हटाकर) और पुनःप्रतिष्ठा द्वारा हो।”
Verse 10
रुसिस्तवादिविधिना अधितिष्ठस्व मां शिव एवं विज्ञाप्य देवेशं शान्तिहोमं समाचरेत्
“आवाहन और स्तुति की विधि के अनुसार, हे शिव! मुझमें अधिष्ठान करो (इस कर्म में विराजो)”— इस प्रकार देवेश को निवेदित करके शान्ति-होम का अनुष्ठान करे।
Verse 11
मध्वाज्यक्षीरदूर्वाभिर्मूलेनाष्टाधिकं शतं ततो लिङ्गं च संस्थाप्य पूजयेत् स्थिण्डिले तथा
मधु, घी, दूध और दूर्वा—निर्दिष्ट मूल सहित—एक सौ आठ बार विधि करे। तत्पश्चात् लिङ्ग की स्थापना करके, तैयार स्थिण्डिल (वेदी-चबूतरे) पर उसी प्रकार पूजन करे।
Verse 12
ॐ व्यापकेश्वरायेति नाट्यन्तं शिववादिना अकेश्वरायेति तत्त्वेनाभ्यन्तरादिने इति ख ॐ व्यापकेश्वरायेति नात्यन्तशिववाचिनेति घ ॐ व्यापकेश्वरायेति तत्त्वेनात्यन्तवादिने इति छ ॐ व्यापकं हृदयेश्वराय नमः ॐ व्यापकेश्वराय शिरसे नमः इत्य् आद्यङ्गमन्त्राः ततस्तत्राश्रितं तत्त्वं श्रावयेदस्त्रमस्ततः
“ॐ व्यापकेश्वराय” ऐसा जप करे। पाठान्तर भी कहे गए हैं—“नात्यन्तशिववादिने”, “नाट्यन्तशिववाचिने”, तथा “तत्त्वेनात्यन्तवादिने”। फिर आद्य अङ्ग-मन्त्र—“ॐ व्यापकं हृदयेश्वराय नमः”, “ॐ व्यापकेश्वराय शिरसे नमः”। तत्पश्चात् वहाँ प्रतिष्ठित तत्त्व को श्रावित/सक्रिय करे और फिर अस्त्र-मन्त्र का प्रयोग करे।
Verse 13
सत्त्वः कोपीह यः कोपिलिङ्गमाश्रित्य तिष्ठति लिङ्गन्त्यक्त्वा शिवाज्ञाभिर्यत्रेष्टं तत्र गच्छतु
जो यहाँ क्रुद्ध होकर कोप-लिङ्ग का आश्रय लेकर रहता है, वह उस लिङ्ग को त्यागकर शिव की आज्ञाओं से जहाँ इच्छा हो वहाँ चला जाए।
Verse 14
विद्याविद्येश्वरैर् युक्तः स भवोत्र भविष्यति सहस्रं प्रतिभागे च ततः पाशुपताणुना
विद्या और अविद्या (गूढ़-विद्या) के ईश्वरों से युक्त वह यहीं भव (शिव) हो जाता है। और प्रत्येक भाग में सहस्रगुण फल होता है; तत्पश्चात् पाशुपत ‘अणु’ (सूक्ष्म बीज-तत्त्व) के द्वारा।
Verse 15
हुत्वा शान्त्यम्बुना प्रोक्ष्य स्पृष्ट्वा कुशैर् जपेत्ततः दत्वार्घं च विलोमेन तत्त्वतत्त्वाधिपांस् तथा
हवन करके शान्ति-जल से प्रोक्षण करे; फिर कुशा से स्पर्श करके जप करे। तत्पश्चात् विलोम-क्रम से भी अर्घ्य अर्पित करे और क्रमशः प्रत्येक तत्त्व के अधिपतियों का पूजन करे।
Verse 16
अष्टमूर्तीश्वरान् लिङ्ग पिण्डिकासंस्थितान् गुरुः विसृज्य स्वर्णपाशेन वृषस्कन्धस्थया तथा
आचार्य लिङ्ग और पिण्डिका में स्थित अष्टमूर्ति-ईश्वरों का विधिपूर्वक विसर्जन करके, फिर स्वर्ण-पाश से (अगला कर्म करे) और उसे नियमानुसार वृषभ के कंधे पर भी रखे।
Verse 17
रज्वा वध्वा तया नीत्वा शिवमन्तं गृणन् जनैः तज्जले निक्षिपेन् मन्त्री पुष्ठ्यर्थं जुहुयाच्छतं
रस्सी से बाँधकर और उसी रस्सी से ले जाकर, जब लोग शिव-मंत्र का जप करें, तब यजमान/मंत्री उसे उसी जल में डुबोए; फिर पुष्ट्यर्थ सौ आहुतियाँ दे।
Verse 18
तृप्तये दिक्पतीनाञ्च वास्तुशुद्धौ शतं शतं रक्षां विधाय तद्धाम्नि महापाशुपता ततः
दिक्पतियों की तृप्ति के लिए और वास्तु-शुद्धि के समय भी, प्रत्येक में सौ-सौ बार रक्षा-विधान करे; फिर उसी पवित्र धाम में महापाशुपत (शैव-विधान/मंत्र) का अनुष्ठान करे।
Verse 19
लिङ्गमन्यत्ततस्तत्र विधिवत् स्थापयेद् गुरुः असुरैर् मुनिभिर्गोत्रस्तन्त्रविद्भिः प्रतिष्ठितं
फिर उसी स्थान पर आचार्य विधिपूर्वक एक अन्य लिंग की स्थापना करे, जो असुरों, मुनियों तथा गोत्र और तंत्र-विधि के ज्ञाताओं द्वारा प्रतिष्ठित (अभिषिक्त) हो।
Verse 20
प्रभुरत्रेति ख , छ च पाशुपतात्मनेति ख , ग , छ च दर्भैर् जपेत्तत इति ङ मूर्तिमूर्तीश्वरान् लिङ्गे इति ख , घ , ङ , छ च वास्तुमध्ये घ तत्त्वविद्भिरिति ख , घ , छ , ज च जीर्णं वाप्यथवा भग्नं विधिनापि नचालयेत् एष एव विधिः कार्योजीर्णधामसमुद्धृतौ
यदि कोई प्रतिष्ठित धाम/मंदिर जीर्ण या भग्न भी हो, तो उसे विधि के नाम पर भी न हटाया जाए। जीर्ण धाम के उद्धार (पुनरुद्धार) में यही एक विधि मान्य है।
Verse 21
खड्गे मन्त्रगणं न्यस्य कारयेत् मन्दिरान्तरं सङ्कोचे मरणं प्रोक्तं विस्तारो तु धनक्षयः
खड्ग पर मंत्रसमूह का न्यास करके मंदिर के भीतर का प्रांगण बनवाए। अत्यधिक संकुचन से मृत्यु कही गई है और अत्यधिक विस्तार से धन का क्षय होता है।
A precise defect-classification for liṅgas (cracked, deformed, unstable, misaligned, lightning-struck, toppled, etc.) and a stepwise corrective protocol combining Vāstu-śuddhi, śānti-homa (108 count), mantra-nyāsa/aṅga-mantras, tattva-lord propitiation, immersion, and protective rites—while repeatedly restricting the movement of consecrated installations.
It frames renovation as sādhanā: correct technique, mantra, and restraint preserve the sanctity of a consecrated presence, converting architectural maintenance into dharmic service that protects community welfare (puṣṭi, rakṣā) while honoring Śiva’s indwelling.
It strongly reiterates a non-movement principle: even if worn or broken, a consecrated liṅga/shrine should not be moved; renovation is to be executed in a way that preserves established sanctity, with corrective rites addressing defects.