Shloka 56
अविद्याबीज-निरूपणं, योगस्वरूप-उपदेशः, मूर्तहरिधारणा-समाधि, जनकवंशीय-राजर्षिसंवादः
हिरण्यगर्भो भगवान् वासवो ऽथ प्रजापतिः मरुतो वसवो रुद्रा भास्करास् तारका ग्रहाः
hiraṇyagarbho bhagavān vāsavo 'tha prajāpatiḥ maruto vasavo rudrā bhāskarās tārakā grahāḥ
તે પરમેશ્વરમાંથી હિરણ્યગર્ભ ભગવાન, વાસવ (ઇન્દ્ર) અને પ્રજાપતિ ઉત્પન્ન થાય છે. તેમાંથી જ મરુત, વસુ, રુદ્ર, તેજસ્વી સૂર્યો, તારાઓ અને ગ્રહો પ્રગટ થાય છે.
Sage Parāśara (teaching Maitreya)
FAQs
This verse presents Hiraṇyagarbha as a primary cosmic principle emerging from the Supreme—an archetypal creator-function that organizes manifestation under Vishnu’s sovereignty.
Parāśara lists administrative and elemental divine orders—Indra, Prajāpati, Maruts, Vasus, Rudras—alongside celestial regulators (suns, stars, planets) to show a layered, purposeful universe rooted in one Supreme source.
Vishnu is implied as the ultimate ground from whom all divine powers and cosmic bodies proceed, reinforcing Vaishnava cosmology where many deities function as expressions within the Supreme Reality.