Previous Verse

Shloka 33

अक्रूरस्य गोकुलगमनम्—दर्शन-लालसा, अंशावतार-बोधः, विष्णु-स्तुतिः

तस्माद् अहं भक्तिविनम्रचेता व्रजामि सर्वेश्वरम् ईश्वराणाम् अंशावतारं पुरुषोत्तमस्य अनादिमध्यान्तमयस्य विष्णोः

tasmād ahaṃ bhaktivinamracetā vrajāmi sarveśvaram īśvarāṇām aṃśāvatāraṃ puruṣottamasya anādimadhyāntamayasya viṣṇoḥ

અતએવ ભક્તિથી વિનમ્ર ચિત્તે હું વિષ્ણુની શરણ જાઉં છું—જે સર્વેશ્વર, ઈશ્વરોના પણ ઈશ્વર, વિશ્વના અધિપતિ છે; જે પુરુષોત્તમના અંશાવતાર છે; અને જે આদি-મધ્ય-અંતરૂપ હોવા છતાં અનાદિ, અનંત, અવિનાશી છે।

tasmāttherefore
tasmāt:
Hetu (Cause/हेतु)
TypeIndeclinable
Roottad (प्रातिपदिक)
Formतस्मात्-शब्दः; पञ्चमी (5th/Ablative) एकवचन-रूपेण प्रयुक्तः, हेत्वर्थे (therefore/from that)
ahamI
aham:
Karta (Subject/कर्ता)
TypeNoun
Rootasmad (प्रातिपदिक)
Formसर्वनाम, प्रथमा (1st/Nominative), एकवचन
bhakti-vinamra-cetāḥone whose mind is humbled by devotion
bhakti-vinamra-cetāḥ:
Karta (Subject apposition/कर्तृविशेषण)
TypeAdjective
Rootbhakti (प्रातिपदिक) + vinamra (प्रातिपदिक) + cetas (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा (1st/Nominative), एकवचन; कर्मधारय (भक्त्या विनम्रः चेताः यस्य)
vrajāmiI go/approach
vrajāmi:
Kriya (Verb/क्रिया)
TypeVerb
Rootvraj (धातु)
Formलट् (Present), उत्तमपुरुष (1st), एकवचन; परस्मैपद
sarva-īśvaramthe Lord of all
sarva-īśvaram:
Karma (Object/कर्म)
TypeNoun
Rootsarva (प्रातिपदिक) + īśvara (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; तत्पुरुष (सर्वेषां ईश्वरः)
īśvarāṇāmof (all) lords
īśvarāṇām:
Sambandha (Genitive/सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootīśvara (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, षष्ठी (6th/Genitive), बहुवचन
aṃśa-avatāramthe partial incarnation
aṃśa-avatāram:
Karma (Object apposition/कर्मसमाधिकरण)
TypeNoun
Rootaṃśa (प्रातिपदिक) + avatāra (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया (2nd/Accusative), एकवचन; तत्पुरुष (अंशस्य अवतारः)
puruṣa-uttamasyaof the Supreme Person
puruṣa-uttamasya:
Sambandha (Genitive/सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootpuruṣa (प्रातिपदिक) + uttama (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, षष्ठी (6th/Genitive), एकवचन; कर्मधारय (उत्तमः पुरुषः)
anādi-madhya-anta-mayasyaof the one without beginning, middle, or end
anādi-madhya-anta-mayasya:
Sambandha (Genitive qualifier/सम्बन्ध)
TypeAdjective
Rootan-ādi (प्रातिपदिक) + madhya (प्रातिपदिक) + anta (प्रातिपदिक) + maya (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग/नपुंसकलिङ्ग, षष्ठी (6th/Genitive), एकवचन; तत्पुरुष (आदि-मध्य-अन्त-रहित/तद्भाववाचक)
viṣṇoḥof Viṣṇu
viṣṇoḥ:
Sambandha (Genitive/सम्बन्ध)
TypeNoun
Rootviṣṇu (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, षष्ठी (6th/Genitive), एकवचन

Primary narrator context: Sage Parāśara (within the Parāśara–Maitreya dialogue); this verse reads as a devotional declaration/summary within the narrative frame.

V
Vishnu
P
Puruṣottama (Supreme Person)
Ī
Īśvara (Lordship principle)

FAQs

It asserts Vishnu’s absolute sovereignty: even other divine rulers derive authority from him, making him the final ground of cosmic governance and religious refuge.

The verse presents bhakti as an inner humility that naturally culminates in going to Vishnu for refuge—devotion is not merely emotion, but a reorientation of consciousness toward the Supreme Lord.

It portrays Vishnu as the underlying reality of all phases of existence—origin, continuity, and dissolution—while himself remaining beginningless and unsurpassed, a key Vaishnava statement of the Supreme Reality.