Shloka 1
Sukesha's Boon & Twelve Dharmas — Sukesha’s Boon, the Twelve Dharmas of Beings, and the Cosmography of the Seven Dvipas with the Twenty-One Hells
इति श्रीवामनपुराणे दशमो ऽध्यायः नारद उवाच यदेतद् भवता प्रोक्तं सुकेशिनकरो ऽम्बरात् पातितो भुवि सूर्योण तत्कदा कुत्र कुत्र च
iti śrīvāmanapurāṇe daśamo 'dhyāyaḥ nārada uvāca yadetad bhavatā proktaṃ sukeśinakaro 'mbarāt pātito bhuvi sūryoṇa tatkadā kutra kutra ca
આ રીતે શ્રી વામનપુરાણનો દસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો। નારદ બોલ્યા—“આપે જે કહ્યું કે સુકેશિનના હાથથી સૂર્ય આકાશમાંથી પૃથ્વી પર પાડી દેવાયો, તે ક્યારે બન્યું અને કયા કયા સ્થળે બન્યું?”
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse foregrounds the Purāṇic ethic of disciplined inquiry: even extraordinary claims (a god cast down) are to be contextualized by time (kadā) and place (kutra). Knowledge is transmitted responsibly through questioning within a guru–śiṣya style dialogue.
Primarily narrative linkage within vaṃśānucarita/ākhyāna-style material (genealogical-historical narration and associated episodes), functioning as a transition marker (adhyāya-samāpti and new inquiry) rather than sarga/pratisarga.
A ‘falling’ of Sūrya often signals disruption of cosmic order (ṛta) that must be explained by prior action (often tapas, curse, or conflict). The request for precise locus hints that the forthcoming account may attach the event to a tīrtha or a moral causation.