Vamana Purana — Merit of the Vamana Purana, Shloka 11

The Merit of Hearing and Reciting the Vamana Purana (Phalaśruti)

Devanagari script

दुर्भिक्षसंपीडितपुत्रभार्ये यामी सदा पोषणतत्परे च देवाग्निविप्रर्षिरते च पित्रोः शुश्रुषके भ्रातरि ज्येष्ठसाम्ने यत्तत्फलं संप्रवदन्ति देवाः स तत् फलं लभते चास्य पाठात् // वम्प्_69.10 चतुर्दशं वामनमाहुरग्र्यं श्रुते च यस्याघचयाश्च नाशम् प्रयान्ति नास्त्यत्र च संशयो मे महान्ति पापान्यपि नारदाशु

Transliteration

durbhikṣasaṃpīḍitaputrabhārye yāmī sadā poṣaṇatatpare ca devāgniviprarṣirate ca pitroḥ śuśruṣake bhrātari jyeṣṭhasāmne yattatphalaṃ saṃpravadanti devāḥ sa tat phalaṃ labhate cāsya pāṭhāt // VamP_69.10 caturdaśaṃ vāmanamāhuragryaṃ śrute ca yasyāghacayāśca nāśam prayānti nāstyatra ca saṃśayo me mahānti pāpānyapi nāradāśu

Translation

દુર્ભિક્ષકાળે પુત્ર-પત્ની સહિત પીડિત હોવા છતાં જે સદા તેમના પોષણમાં તત્પર રહે છે; જે દેવો, પવિત્ર અગ્નિ, બ્રાહ્મણો અને ઋષિઓની સેવામાં રત છે; જે માતા-પિતાની શুশ્રૂષા કરે છે અને જ્યેષ્ઠ ભાઈની સેવા કરે છે—આવા આચરણનું જે ફળ દેવતાઓ કહે છે, તે જ ફળ આ પાઠના પઠનથી તેને મળે છે। આને ‘વામનનું ઉત્તમ ચતુર્દશ (અધ્યાય/પાઠ)’ કહે છે; તેનું શ્રવણ કરવાથી પાપસમૂહ નાશ પામે છે—હે નારદ, મને તેમાં શંકા નથી; મહાપાપ પણ ઝડપથી નષ્ટ થાય છે।

Speakers

• Narrator-sage addressing Nārada (explicitly in the closing line)
• within the broader sage-to-sage transmission frame.

Primary Deities

• Vishnu
• Agni

Key Themes

• Householder dharma under hardship (famine ethics)
• Support of dependents
• Service to parents and elders
• Merit equivalence: conduct vs recitation
• Sin-destruction through śravaṇa/pāṭha
• Purāṇic ‘section praise’ (agrya-caturdaśa)

Verse Rasa (Emotional Flavour)

{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }

FAQs

Why does the verse highlight famine (durbhikṣa) specifically?

Famine is treated as a stress-test of dharma: when resources are scarce, sustaining dependents and continuing basic religious obligations becomes especially meritorious. The text frames endurance and responsibility (yāmī, poṣaṇa-tatpara) as exemplary righteousness.

How can mere recitation (pāṭha) yield the same fruit as difficult lifelong duties?

This is a classic Purāṇic phalaśruti strategy: it sacralizes the text itself as a conduit of merit. The claim does not negate ethical duty; rather, it asserts that the narrative/section—linked here to Vāmana—functions as a powerful purifier, especially for those unable to perform extensive rites.

What is meant by ‘caturdaśaṃ vāmanam āhur agryam’ (‘the excellent Fourteenth of Vāmana’)?

Many Purāṇas contain internal numbering of praised units (a chapter, subsection, or set of verses). Here ‘caturdaśa’ likely refers to a traditionally counted passage within a Vāmana-centered corpus or within a local recitation tradition. The key point is its status as ‘agrya’ (preeminent) and its asserted power to destroy accumulated sin upon hearing.