Vamana Purana — Daksha's Sacrifice & Kapalin Rudra, Shloka 49
Daksha’s Sacrifice and the Origin of Kapalin Rudra (Pulastya–Narada Dialogue)
श्यामावदातः शरचापपाणिर् गर्जन्यथा प्रावृषि तोयदो ऽसौ इत्थं ब्रुवन् कस्य विशातयामि स्कन्धाच्छिरस् तालफलं यथैव
śyāmāvadātaḥ śaracāpapāṇir garjanyathā prāvṛṣi toyado 'sau itthaṃ bruvan kasya viśātayāmi skandhācchiras tālaphalaṃ yathaiva
શ્યામ છતાં તેજસ્વી વર્ણનો, ધનુષ્ય-બાણ હાથમાં લઈને તે ચોમાસાના મેઘની જેમ ગર્જ્યો. આમ કહી ગર્વથી બોલ્યો—“હું કોનું મસ્તક ખભાથી તાડફળની જેમ કાપી પાડી દઉં?”
{ "primaryRasa": "raudra", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse depicts unchecked pride (mada) expressed as violent bravado. Purāṇic narratives typically use such boasting to foreshadow the restraining of adharma by a higher, divinely aligned force.
Vamśānucarita / carita-like narrative movement: a martial episode within the broader dynastic and divine-history storytelling, rather than cosmogenesis (sarga) or dissolution (pralaya).
The rain-cloud roar underscores overwhelming, intimidating power, while the ‘palmyra fruit’ simile conveys casual, effortless violence—an emblem of adharma’s arrogance before it is checked by dharmic authority.