
અધ્યાય ૮માં સાવર્ણિ પૂછે છે—દેવો અને ઋષિઓએ હિંસાત્મક યજ્ઞવિધિઓ રોકી હોવા છતાં તે ફરી કેમ પ્રગટ થાય છે, અને શાશ્વત શુદ્ધ ધર્મ પ્રાચીન તથા ઉત્તરકાલીન જીવોમાં કેવી રીતે ઉલટાઈ જાય છે? સ્કંદ કહે છે કે કાળનો પ્રભાવ વિવેકને ભ્રષ્ટ કરે છે; કામ, ક્રોધ, લોભ અને માન જેવા દોષો વિદ્વાનોની પણ નિર્ણયબુદ્ધિ હરી લે છે. પરંતુ જે સાત્ત્વિક અને ક્ષીણવાસના હોય, તેઓ અચલ રહે છે. પછી સ્કંદ હિંસ્ર કર્મપ્રવૃત્તિના પુનરુદયનું કારણ અને નારાયણ તથા શ્રીનું મહાત્મ્ય દર્શાવવા એક પ્રાચીન ઇતિહાસ કહે છે. શંકરાંશ તપસ્વી દુર્વાસા એક દિવ્ય સ્ત્રી પાસેથી સુગંધિત માળા મેળવે છે. ત્યારબાદ તે વિજયયાત્રામાં ઇન્દ્રને જુએ છે; ઇન્દ્રની બેદરકારી અને આસક્તિથી માળા હાથી પર મૂકાય છે, પડી જાય છે અને પગથી દબાઈ જાય છે. દુર્વાસા કઠોર તાડના કરીને શાપ આપે છે—જેનાં અનુગ્રહથી ઇન્દ્ર ત્રિલોકાધિપતિ છે તે શ્રી તેને ત્યજી સમુદ્રમાં નિવાસ કરશે; તપસ્વી અધિકારના અપમાનથી શુભશક્તિ હટે છે એવો કારણસંબંધ સ્થાપિત થાય છે.
No shlokas available for this adhyaya yet.