Adhyaya 33

Verse 1

राम उवाच । जीर्णोद्धारं करिष्यामि श्रीमातुर्वचनादहम् । आज्ञा प्रदीयतां मह्यं यथादानं ददामि वः

રામ બોલ્યા—પૂજ્ય માતાના વચનથી હું જીર્ણોદ્ધાર કરીશ. મને તમારી સંમતિ આપો, જેથી હું વિધિપૂર્વક તમને યથોચિત દાન આપી શકું।

Verse 2

पात्रे दानं प्रदातव्यं कृत्वा यज्ञवरं द्विजाः । नापात्रे दीयते किंचिद्दत्तं न तु सुखावहम्

હે દ્વિજોએ, શ્રેષ્ઠ યજ્ઞ કરીને પાત્રને જ દાન આપવું જોઈએ. અપાત્રને કશું આપવું નહીં; એવું દાન સુખદ ફળ આપતું નથી।

Verse 3

सुपात्रं नौरिव सदा तारयेदुभयोरपि । लोहपिंडोपमं ज्ञेयं कुपात्रं भञ्जनात्मकम्

સુપાત્ર સદા નાવ જેવી છે, જે દાતા અને ગ્રાહી—બંનેને પાર ઉતારે છે. કુપાત્રને લોખંડના પિંડ સમાન જાણવો; તે વિનાશક છે।

Verse 4

जातिमात्रेण विप्रत्वं जायते न हि भो द्विजाः । क्रिया बलवती लोके क्रियाहीने कुतः फलम्

હે દ્વિજોએ, માત્ર જન્મથી વિપ્રત્વ ઉત્પન્ન થતું નથી. લોકમાં ક્રિયા અને આચરણ જ બળવાન છે; ક્રિયા વિના ફળ ક્યાંથી?

Verse 5

पूज्यास्तस्मात्पूज्यतमा ब्राह्मणाः सत्यवादिनः । यज्ञकार्ये समुत्पन्ने कृपां कुर्वंतु सर्वदा

અતએવ સત્યવાદી બ્રાહ્મણો પૂજ્ય છે—અતિ પૂજ્ય. યજ્ઞકાર્ય ઉપસ્થિત થાય ત્યારે તેઓ સદા કૃપા કરીને સહાય કરે।

Verse 6

ब्रह्मोवाच । ततस्तु मिलिताः सर्वे विमृश्य च परस्परम् । केचिदूचुस्तदा रामं वयं शिलोंछजीविकाः

બ્રહ્માએ કહ્યું—પછી સૌ મળીને પરસ્પર વિચાર-વિમર્શ કર્યો. ત્યારે કેટલાએ રામને કહ્યું—અમે શિલોઞ્ચ-વૃત્તિથી જીવીએ છીએ, અતિ અલ્પ સાધનો પર નિર્વાહ કરીએ છીએ.

Verse 7

संतोषं परमास्थाय स्थिता धर्मपरायणाः । प्रतिग्रहप्रयोगेण न चास्माकं प्रयोजनम्

અમે પરમ સંતોષને આશ્રય કરીને ધર્મપરાયણ બની સ્થિત છીએ; તેથી દાન-પ્રતિગ્રહના વ્યવહારમાં અમને કોઈ જરૂર નથી.

Verse 8

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजः । दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

ચક્રધારી દસ સૂના (વધગૃહ) સમાન; ધ્વજધારી દસ ચક્રધારીઓ સમાન; વેશ્યા દસ ધ્વજધારીઓ સમાન; અને નૃપ દસ વેશ્યાઓ સમાન (પાપમાં) છે.

Verse 9

राजप्रतिग्रहो घोरो राम सत्यं न संशयः । तस्माद्वयं न चेच्छामः प्रतिग्रहं भया वहम्

હે રામ! રાજાથી દાન-પ્રતિગ્રહ અત્યંત ઘોર છે—આ સત્ય છે, તેમાં શંકા નથી. તેથી ભય અને સંકટ લાવનાર તે પ્રતિગ્રહ અમે ઇચ્છતા નથી.

Verse 10

एकाहिका द्विजाः केचित्केचित्स्वामृतवृत्तयः । कुम्भीधान्या द्विजाः केचित्केचित्षट्कर्मतत्पराः

કેટલાક દ્વિજ રોજેરોજનું જીવન ચલાવે છે; કેટલાક સ્વયં પ્રાપ્ત અન્ન પર (સ્વામૃત-વૃત્તિથી) જીવે છે. કેટલાક દ્વિજ કુંભોમાં ધાન્ય સંગ્રહે છે; અને કેટલાક ષટ્કર્મમાં તત્પર રહે છે.

Verse 11

त्रिमूर्तिस्थापिताः सर्वे पृथग्भावाः पृथग्गुणाः । केचिदेवं वदंति स्म त्रिमूर्त्याज्ञां विना वयम्

અમે સર્વે ત્રિમૂર્તિ દ્વારા સ્થાપિત છીએ—અમારા સ્વભાવ જુદા, ગુણ પણ જુદા. કેટલાક કહે છે: ‘ત્રિમૂર્તિની આજ્ઞા વિના અમે કશું જ કરતા નથી.’

Verse 12

प्रतिग्रहस्य स्वीकारं कथं कुर्याम ह द्विजाः । न तांबूलं स्त्रीकृतं नो ह्यद्मो दानेन भषितम्

હે દ્વિજોઃ અમે પ્રતિગ્રહ (દાન સ્વીકાર) કેવી રીતે કરીએ? સ્ત્રી દ્વારા બનાવેલું તાંબૂલ પણ અમે ખાતા નથી, અને દાનથી દૂષિત અન્ન પણ ગ્રહણ કરતા નથી.

Verse 13

रामेण ते यथान्यायं पूजिताः परया मुदा

રામે તેમને યથાવિધી, પરમ આનંદથી પૂજી સન્માનિત કર્યા।

Verse 14

विमृश्य स तदा रामो वसिष्ठेन महात्मना । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सस्मार गुरुणा सह । स्मृतमात्रास्ततो देवास्तं देशं समुपागमन् । सूर्यकोटिप्रतीकाशीवमानावलिसंवृताः

ત્યારે રામે મહાત્મા વસિષ્ઠ સાથે વિચાર કરીને, ગુરુ સાથે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ વગેરે દેવોનું સ્મરણ કર્યું. સ્મરણમાત્રથી જ તે દેવો ત્યાં આવી પહોંચ્યા, કરોડ સૂર્ય સમાન તેજથી ઝળહળતા પ્રકાશમાન સમૂહોથી ઘેરાયેલા।

Verse 15

निवेदितं तु तत्सर्वं रामेणातिसुबुद्धिना

તે સર્વ અતિસુબુદ્ધિ રામે યથાવિધી નિવેદિત (સમર્પિત) કર્યું।

Verse 16

अधिदेव्या वचनतो जीर्णोद्धारं करोम्यहम् । धर्मारण्ये हरिक्षेत्रे धर्मकूपसमीपतः

અધિદેવીના વચન અનુસાર હું જીર્ણોદ્ધાર કરીશ—ધર્મારણ્યના હરિક્ષેત્રમાં, ધર્મકૂપ નામના પવિત્ર કૂપની નજીક।

Verse 17

ततस्ते वाडवाः सर्वे त्रिमूर्त्तीः प्रणिपत्य च । महता हर्षवृंदेन पूर्णाः प्राप्तमनोरथाः

પછી તે બધા વાડવો ત્રિમૂર્તિને પ્રણામ કરીને મહાન હર્ષસમૂહથી પરિપૂર્ણ થયા—પોતાનો મનોરથ સિદ્ધ થતાં।

Verse 18

अर्घ्यपाद्यादिविधिना श्रद्धया तानपूजयन् । क्षणं विश्रम्य ते देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः

તેમણે શ્રદ્ધાપૂર્વક અર્ઘ્ય, પાદ્ય વગેરે વિધિથી તેમની પૂજા કરી. પછી બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ વગેરે દેવતાઓ ક્ષણમાત્ર ત્યાં વિશ્રામ પામ્યા.

Verse 19

ऊचू रामं महाशक्तिं विनयात्कृतसंपुटम्

વિનયપૂર્વક કરજોડીને ઊભેલા મહાશક્તિમાન રામને તેઓ બોલ્યા.

Verse 20

देवा ऊचुः । देवद्रुहस्त्वया राम ये हता रावणादयः । तेन तुष्टा वयं सर्वे भानुवंशविभूषण

દેવોએ કહ્યું: હે રામ! તું દેવદ્રોહી રાવણ આદિનો વધ કર્યો છે; તેથી અમે સર્વે પ્રસન્ન છીએ, હે ભાનુવંશના વિભૂષણ।

Verse 21

उद्धरस्व महास्थानं महतीं कीर्तिमाप्नुहि

આ મહાપવિત્ર મહાસ્થાનનું પુનરુદ્ધાર કર; તેથી તને વિશાળ અને ચિરંજીવી કીર્તિ પ્રાપ્ત થશે।

Verse 22

लब्ध्वा स तेषामाज्ञां तु प्रीतो दशरथात्मजः । जीर्णोद्धारेऽनंतगुणं फलमिच्छन्निलापतिः

તેમની આજ્ઞા પ્રાપ્ત કરીને દશરથનંદન પ્રસન્ન થયો; ભૂપતિ બનીને પણ જીર્ણોદ્ધારથી મળતા અનંતગુણ ફળની ઇચ્છાથી કાર્યમાં પ્રવૃત્ત થયો।

Verse 23

देवानां संनिधौ तेषां कार्यारंभमथाकरोत् । स्थंडिलं पूर्वतः कृत्वा महागिरि समं शुभम्

તે દેવતાઓની સન્નિધિમાં તેણે કાર્યનો આરંભ કર્યો; પ્રથમ પૂર્વ દિશામાં મહાગિરિ સમાન શુભ ઊંચું સ્થંડિલ તૈયાર કર્યું।

Verse 24

तस्योपरि बहिःशाला गृहशाला ह्यनेकशः । ब्रह्मशालाश्च बहुशो निर्ममे शोभनाकृतीः

તેના ઉપર તેણે અનેક બહિઃશાળાઓ અને ઘણી ગૃહશાળાઓ બાંધી; તેમજ વારંવાર સુંદર આકારવાળી બ્રહ્મશાળાઓ પણ રચી।

Verse 25

निधानैश्च समायुक्ता गृहोपकरणै र्वृताः । सुवर्णकोटिसंपूर्णा रसवस्त्रादिपूरिताः

તે ખજાનાઓથી યુક્ત અને ઘરઉપકરણોથી ઘેરાયેલી હતી; સોનાની કરોડો રાશિથી ભરપૂર અને રસ, વસ્ત્ર વગેરે વડે પરિપૂર્ણ હતી।

Verse 26

धनधान्यसमृद्धाश्च सर्वधातुयुतास्तथा । एतत्सर्वं कारयित्वा ब्राह्मणेभ्यस्तदा ददौ

ધન-ધાન્યથી સમૃદ્ધ તથા સર્વ ધાતુઓથી યુક્ત એવું સર્વ સુવ્યવસ્થિત કરાવી, તેણે ત્યારે બ્રાહ્મણોને દાનમાં આપ્યું।

Verse 27

एकैकशो दशदश ददौ धेनूः पयस्विनीः । चत्वारिंशच्छतं प्रादाद्ग्रामाणां चतुराधिकम्

પ્રત્યેકને તેણે દસ-દસ દૂધાળ ગાયો આપી; અને ગામો પણ ચારસો ચાર આપ્યાં।

Verse 28

त्रैविद्यद्विजविप्रेभ्यो रामो दशरथात्मजः । काजेशेन त्रयेणैव स्थापिता द्विजसत्तमाः

દશરથપુત્ર રામે ત્રૈવિદ્ય વેદજ્ઞ બ્રાહ્મણોને ત્રણ પ્રકારની દાન-વ્યવસ્થા અને ઉપજીવિકાના સાધનો દ્વારા પ્રતિષ્ઠિત કર્યા।

Verse 29

तस्मात्त्रयीविद्य इति ख्यातिर्लोके बभूव ह । एवंविधं द्विजेभ्यः स दत्त्वा दानं महाद्भुतम्

આથી ‘ત્રયીવિદ્યા’ નામે લોકમાં ખ્યાતિ પ્રસરી. આ રીતે દ્વિજોને અદ્ભુત દાન આપી તેણે મહાદાન કર્યું।

Verse 30

आत्मानं चापि मेने स कृतकृत्यं नरेश्वरः । ब्रह्मणा स्थापिताः पूर्वं विष्णुना शंकरेण ये

નરેશ્વરે પોતાને કૃતકૃત્ય માન્યો—કારણ કે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને શંકરે પૂર્વે સ્થાપેલા ધર્મ-આધારોને તેણે ફરી પ્રતિષ્ઠિત કર્યા।

Verse 31

ते पूजिता राघवेण जीर्णोद्धारे कृते सति । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि गोभुजा ये वणिग्वराः

જીર્ણોદ્ધારનું કાર્ય પૂર્ણ થતાં રાઘવે તે શ્રેષ્ઠ વણિકોને સન્માનિત કર્યા. ગોધનના ભોગી એવા તેમની સંખ્યા છત્રીસ હજાર હતી.

Verse 32

शुश्रूषार्थं प्रदत्ता वै देवैर्हरिहरादिभिः । संतुष्टेन तु शर्वेण तेभ्यो दत्तं तु चेत नम्

શુશ્રૂષા-સેવા માટે હરિ-હર આદિ દેવોએ તેમને આ સન્માન આપ્યા. અને શર્વ (શિવ) પ્રસન્ન થતાં તે તેમને અનુમોદિત દાનરૂપે પ્રાપ્ત થયું.

Verse 33

श्वेताश्वचामरौ दत्तौ खङ्गं दत्तं सुनिर्मलम् । तदा प्रबोधितास्ते च द्विजशुश्रूषणाय वै

તેમને એક શ્વેત અશ્વ, ચામરોની જોડી અને અતિ નિર્મળ ખડ્ગ આપવામાં આવ્યો. ત્યારબાદ દ્વિજોની (બ્રાહ્મણોની) શુશ્રૂષા-સેવા માટે તેમને ઉપદેશ અપાયો.

Verse 34

विवाहादौ सदा भाव्यं चामरै मंगलं वरम् । खङ्गं शुभं तदा धार्य्यं मम चिह्नं करे स्थितम्

વિવાહ વગેરે શુભ આરંભોમાં ચામરો દ્વારા ઉત્તમ મંગળ હંમેશા પ્રગટ કરવું જોઈએ. ત્યારબાદ શુભ ખડ્ગ ધારણ કરવો—મારું ચિહ્ન, હાથમાં સ્થિત.

Verse 35

गुरुपूजा सदा कार्या कुलदेव्याः पुनःपुनः । वृद्ध्यागमेषु प्राप्तेषु वृद्धि दायकदक्षिणा

ગુરુપૂજા હંમેશા કરવી જોઈએ અને કુલદેવીનું પણ વારંવાર પૂજન કરવું જોઈએ. વૃદ્ધિ અને સમૃદ્ધિના અવસરો આવે ત્યારે વૃદ્ધિદાયી દક્ષિણા આપવી જોઈએ.

Verse 36

एकादश्यां शनेर्वारे दानं देयं द्विजन्मने । प्रदेयं बालवृद्धेभ्यो मम रामस्य शासनात्

એકાદશી શનિવારે આવે ત્યારે દ્વિજને દાન આપવું જોઈએ; મારા રામના આદેશથી બાળકો અને વૃદ્ધોને પણ દાન આપવું જોઈએ.

Verse 37

मंडलेषु च ये शुद्धा वणिग्वृत्तिरताः पराः । सपादलक्षास्ते दत्ता रामशासनपालकाः

પોતપોતાના મંડળોમાં શુદ્ધ અને વાણિજ્યવૃત્તિમાં રત એવા ઉત્તમ જન—સપાદલક્ષ—રામશાસનના પાલક તરીકે નિયુક્ત કરાયા।

Verse 38

मांडलीकास्तु ते ज्ञेया राजानो मंडलेश्वराः । द्विज शुश्रूषणे दत्ता रामेण वणिजां वराः

તેઓ ‘માંડલીક’ તરીકે જાણીતા—રાજાઓ, મંડલેશ્વરો. દ્વિજોની શুশ્રૂષા માટે રામે વણિજોમાં શ્રેષ્ઠોને નિયુક્ત કર્યા।

Verse 39

चामरद्वितयं रामो दत्तवान्खड्गमेव च । कुलस्य स्वामिनं सूर्यं प्रतिष्ठाविधिपूर्वकम्

રામે બે ચામર અને એક ખડ્ગ આપ્યો; તથા કુલના સ્વામી સૂર્યને પ્રતિષ્ઠાવિધિપૂર્વક સ્થાપિત કર્યો।

Verse 40

ब्रह्माणं स्थापयामास चतुर्वेदसमन्वितम् । श्रीमातरं महाशक्तिं शून्यस्वामिहरिं तथा

તેણે ચતુર્વેદસમન્વિત બ્રહ્માને સ્થાપિત કર્યો; તેમજ શ્રીમાતૃ, મહાશક્તિ અને શૂન્યસ્વામી-હરિને પણ પ્રતિષ્ઠિત કર્યા।

Verse 41

विघ्नापध्वंसनार्थाय दक्षिणद्वारसंस्थितम् । गणं संस्थापयामास तथान्याश्चैव देवताः

વિઘ્નોના વિનાશાર્થે તેણે દક્ષિણ દ્વારે સ્થિત ગણદેવતાની સ્થાપના કરી; તેમજ એ જ રીતે અન્ય દેવતાઓની પણ યથાવિધી પ્રતિષ્ઠા કરી।

Verse 42

कारितास्तेन वीरेण प्रासादाः सप्तभूमिकाः । यत्किं चित्कुरुते कार्यं शुभं मांगल्यरूपकम्

તે વીરે સાત ભૂમિકાવાળા (સાત માળના) પ્રાસાદો બંધાવ્યા. અને મનુષ્ય જે કંઈ શુભ, માંગલ્યરૂપ કાર્ય કરે—

Verse 43

पुत्रे जाते जातके वान्नाशने मुंडनेऽपि वा । लक्षहोमे कोटिहोमे तथा यज्ञक्रियासु च

પુત્ર જન્મે, જાતકર્મમાં, અન્નપ્રાશનમાં, તેમજ મુંડનમાં પણ; લક્ષ-હોમ, કોટિ-હોમ અને યજ્ઞક્રિયાઓમાં પણ—

Verse 44

वास्तुपूजाग्रहशांत्योः प्राप्ते चैव महोत्सवे । यत्किंचित्कुरुते दानं द्रव्यं वा धान्यमुत्तमम्

વાસ્તુપુજા અને ગ્રહશાંતિ વખતે, તેમજ મહોત્સવ પ્રાપ્ત થાય ત્યારે—મનુષ્ય જે કંઈ દાન કરે, ધન હોય કે ઉત્તમ ધાન્ય—

Verse 45

वस्त्रं वा धेनवो नाथ हेम रूप्यं तथैव च । विप्राणामथ शूद्राणां दीनानाथांधकेषु च

હે નાથ! વસ્ત્ર હોય કે ધેનુઓ, તેમજ સોનું-ચાંદી પણ—વિપ્રોને, શૂદ્રોને, અને દીન, અનાથ તથા અંધોને પણ (દાનરૂપે)।

Verse 46

प्रथमं बकुलार्कस्य श्रीमातुश्चैव मानवः । भागं दद्याच्च निर्विघ्नकार्यसिद्ध्यै निरन्तरम्

પ્રથમ મનુષ્યે બકુલાર્ક તથા શ્રીમાતૃદેવીને અંશ અર્પણ કરવો જોઈએ, જેથી તેના કાર્યની સિદ્ધિ સતત અને નિર્વિઘ્ન થાય.

Verse 47

वचनं मे समुल्लंघ्य कुरुते योऽन्यथा नरः । तस्य तत्कर्मणो विघ्नं भविष्यति न संशयः

જે મનુષ્ય મારી વાણીનું ઉલ્લંઘન કરીને અન્ય રીતે કરે છે, તેના એ જ કાર્યમાં વિઘ્ન આવશે—એમાં શંકા નથી.

Verse 48

एवमुक्त्वा ततो रामः प्रहृष्टेनांतरात्मना । देवानामथ वापीश्च प्राकारांस्तु सुशोभनान्

આ રીતે કહી, અંતરમાં હર્ષિત રામે દેવતાઓના (આલયો) તેમજ વાપીઓ/કૂવો અને સુશોભિત પ્રાકારો (પરિકોટ) રચાવ્યા.

Verse 49

दुर्गोपकरणैर्युक्तान्प्रतोलीश्च सुविस्तृताः । निर्ममे चैव कुंडानि सरांसि सरसीस्तथा

દુર્ગના ઉપકરણોથી સજ્જ વિશાળ પ્રતોલીઓ (દ્વારો) તેણે બનાવડાવ્યા; તેમજ કુંડ, સરોવર અને તળાવો પણ રચાવ્યા.

Verse 50

धर्मवापीश्च कूपांश्च तथान्यान्देवनिर्मितान् । एतत्सर्वं च विस्तार्य धर्मारण्ये मनोरमे

મનોહર ધર્મારણ્યમાં તેણે ધર્મવાપીઓ, કૂવો તથા દેવનિર્મિત કહેવાતા અન્ય કાર્યો—આ બધું વિસ્તારીને કરાવ્યું.

Verse 51

ददौ त्रैविद्यमुख्येभ्यः श्रद्धया परया पुनः । ताम्रपट्टस्थितं रामशासनं लोपयेत्तु यः

તેણે પરમ શ્રદ્ધાથી ફરી ત્રિવેદજ્ઞ શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણોને દાન આપ્યું. જે તામ્રપટ પર અંકિત રામશાસનને મિટાવે કે લોપ કરે, તે મહાપાપનો ભાગી બને છે.

Verse 52

पूर्वजास्तस्य नरके पतंत्यग्रे न संततिः । वायुपुत्रं समाहूय ततो रामोऽब्रवीद्वचः

તેના પૂર્વજો પહેલાં નરકમાં પડે છે અને તેને સંતાન રહેતું નથી. ત્યારબાદ રામે વાયુપુત્રને બોલાવી આ વચન કહ્યાં.

Verse 53

वायुपुत्र महावीर तव पूजा भविष्यति । अस्य क्षेत्रस्य रक्षायै त्वमत्र स्थितिमाचर

હે વાયુપુત્ર મહાવીર! તારી પૂજા અહીં પ્રતિષ્ઠિત થશે. આ પવિત્ર ક્ષેત્રની રક્ષા માટે તું અહીં જ નિવાસ કર અને રક્ષક બની સ્થિર રહેજે.

Verse 54

आंजनेयस्तु तद्वाक्यं प्रणम्य शिरसादधौ । जीर्णोद्धारं तदा कृत्वा कृतकृत्यो बभूव ह

આંજનેયે નમસ્કાર કરીને તે વચન શિરસા ધારણ કર્યું. પછી જીર્ણોદ્ધાર કરીને તે કૃતકૃત્ય બન્યો.

Verse 55

श्रीमातरं तदाभ्यर्च्य प्रसन्नेनांतरात्मना । श्रीमातरं नमस्कृत्य तीर्थान्यन्यानि राघवः

ત્યારબાદ રાઘવે અંતરાત્મા પ્રસન્ન રાખીને શ્રીમાતાની આરાધના કરી. શ્રીમાતાને નમસ્કાર કરીને તે અન્ય તીર્થો તરફ પણ ગયો.

Verse 56

तेऽपि देवाः स्वकं स्थानं ययुर्बह्मपुरोगमाः

બ્રહ્મા આગેવાન બનીને તે દેવતાઓ પણ પોતાના-પોતાના ધામે પરત ગયા।

Verse 57

दत्त्वाशिषं तु रामाय वांछितं ते भविष्यति । रम्यं कृतं त्वया राम विप्राणां स्थापनादिकम्

દેવતાઓએ રામને આશીર્વાદ આપી કહ્યું—“તું ઇચ્છે તે સિદ્ધ થશે. હે રામ, બ્રાહ્મણોની સ્થાપના તથા તેમના નિર્વાહ માટેની વ્યવસ્થા વગેરે કરીને તું અતિ રમ્ય પુણ્યકર્મ કર્યું છે.”

Verse 58

अस्माकमपि वात्सल्यं कृतं पुण्यवता त्वया । इति स्तुवंतस्ते देवाः स्वानि स्थानानि भेजिरे

“હે પુણ્યવાન, અમારાપ્રતિ પણ તું વાત્સલ્યભરી કૃપા દર્શાવી છે.” એમ સ્તુતિ કરતાં તે દેવતાઓ પોતાના ધામે પ્રસ્થાન કર્યા।