Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 17
मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विप॒: शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता । आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तावे॒ष ते॒ योनि॑: प्र॒जाः पा॒ह्यप॑मृष्टो॒ मर्को॑ दे॒वास्त्वा॑ मन्थि॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टासि
máno na yéṣu hávaneṣu tigmáṃ vípaḥ śácyā vanútho drávantā | ā́ yaḥ śaryā́bʰis tuvínṛmṇo asyā́śrīṇītā́diśaṃ gábhastāv eṣá te yóniḥ | prajā́ḥ pāhi | ápamṛṣṭo márko devā́s tvā manthipā́ḥ prá ṇayantu anā́dhṛṣṭo'si
મન જેવી (ઝડપી) રીતે—તે હવનોમાં તીક્ષ્ણ (પાન) દોડે છે; વિપ્રો (ઋષિઓ) પોતાની શક્તિથી તેને, દોડતું હોવા છતાં, જીતે છે. જે તુવિનૃમ્ણ (મહાબળવાન) છે, શર્યા (ઝડપી ગતિઓ) વડે, પોતાના ગભસ્ત (હાથ/કિરણ) માં દિશાને પ્રાપ્ત કરે છે—એ જ તારો યોનિ (આધાર) છે. પ્રજાઓનું રક્ષણ કર! અપમૃષ્ટ (શુદ્ધ/પોંછાયેલ) મર્કા છે. દેવો—મન્થિપાઃ (મન્થન કરેલું પાન કરનાર)—તને આગળ લઈ જાય; તું અનાધૃષ્ટ (અપરાજિત/અસ્પર્શ્ય) છે.
मनो॒ । न । येषु॒ । हव॑नेषु । ति॒ग्मम् । विप॒ः । शच्या॑ । व॒नु॒थः । द्रव॑न्ताः । आ । यः । शर्या॑भिः । तु॒वि॒नृ॒म्णः । अ॒स्य । आ॒श्री॑णीता । आ॒दिश॑म् । गभ॑स्तौ । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । प्र॒जाः । पा॒हि । अप॑मृष्टः । मर्कः॑ । दे॒वाः । त्वा॒ । म॒न्थि॒पाः । प्र । न॒य॒न्तु॒ । अना॑धृष्टः । अ॒सि॒