नृ॒त्ताय॑ सू॒तं गी॒ताय॑ शैलू॒षं धर्मा॑य सभाच॒रं न॒रिष्ठा॑यै भीम॒लं न॒र्माय॑ रे॒भᳪ हसा॑य॒ कारि॑मान॒न्दाय॑ स्त्रीष॒खं प्र॒मदे॑ कुमारीपु॒त्रं मे॒धायै॑ रथका॒रं धै॑र्याय॒ तक्षा॑णम्
nṛttā́ya sūtáṃ gītā́ya śailūṣáṃ dhármāya sabhācaráṃ naríṣṭāyai bhīmaláṃ nármāya rebháṃ hásāya kārím ānandā́ya strī-sakháṃ pramáde kumārī-putráṃ médhāyai rathakārám dhaíryāya tákṣāṇam
નૃત્ય માટે સૂતને (અર્પણ); ગીત માટે શૈલૂષને (અભિનેતાને); ધર્મ માટે સભાચરને (સભામાં આવનજાવન કરનારને); નરિષ્ટા માટે ભીમલને (ભયંકર પુરુષને); નર્મ માટે રેભને (નિંદકને); હાસ્ય માટે કારિમાનને (હાસ્ય ઉપજાવનારને); આનંદ માટે સ્ત્રીસખને (સ્ત્રીનો સાથીને); પ્રમદ માટે કુમારીપુત્રને (અવિવાહિત કન્યાનો પુત્રને); મેધા માટે રથકારને; ધૈર્ય માટે તક્ષાણને (સુથારને)।
नृ॒त्ताय॑ । सू॒तम् । गी॒ताय॑ । शै॒लू॒षम् । धर्मा॑य । स॒भा॒च॒रम् । न॒रिष्ठा॑यै । भी॒म॒लम् । न॒र्माय॑ । रे॒भम् । हसा॑य । कारि॑म् । आ॒न॒न्दाय॑ । स्त्री॒-स॒खम् । प्र॒मदे॑ । कु॒मा॒री॒-पु॒त्रम् । मे॒धायै॑ । र॒थ॒-का॒रम् । धै॑र्याय । तक्षा॑णम् ।