Shloka 15
Pitṛbhakti and Śrāddha: The Classification of Pitṛs and the Superiority of Pitṛ-kārya
तां कविसस्वसृपश्चैव याचेते नैति वै तदा । न चाशक्यास्तु ताभ्यां वा तदा वारयितुं निजाः
tāṃ kavisasvasṛpaścaiva yācete naiti vai tadā | na cāśakyāstu tābhyāṃ vā tadā vārayituṃ nijāḥ
ત્યારે કવિ અને તેની પોતાની બહેનનો પુત્ર તેને વિનંતી કરવા લાગ્યા, પરંતુ તે માની નહિ. તે સમયે એ બે જણ દ્વારા તેના પોતાના લોકો પણ તેને રોકી શક્યા નહિ.
Suta Goswami
Tattva Level: pashu
FAQs
It highlights unwavering resolve: when inner conviction is firm, even close relations cannot redirect one’s course—suggesting the Shaiva ideal of steadiness (dhairya) amid worldly pull (pāśa).
Though the verse is narrative, it supports Saguna-Shiva devotion by emphasizing steadfastness in one’s chosen dharma and vow—qualities central to disciplined Shiva-worship (vrata, niyama) that culminate in grace (anugraha).
The takeaway is firmness in daily sādhanā—regular japa of the Pañcākṣarī (Om Namaḥ Śivāya) and maintaining vrata-like consistency, not being swayed by external persuasion.