
Aindra stuti: Indra as the collectively ‘fashioned’ and manifest power who conquers battles and grants sovereignty through soma-inspired praise
Indra
Vīra (heroic) and utsāha (invigorating) with a devotional warmth in the embracing imagery
Rṣi not specified in the provided data; in Sāmavedic practice these verses are treated chiefly by their gāna assignment rather than rṣi-lineage emphasis unless identified from the Ṛgvedic source.
આ ઐન્દ્ર સ્તુતિ છે: સમૂહ સ્તોત્ર, હવિર્પણ અને સોમપાનથી ઉત્સાહિત ઇન્દ્ર યજ્ઞમાં ‘સાકાર’ થઈ બળવાન બને છે. તે અભિભૂતાર—સર્વને જીતનાર, ગ્રામજિષ્ઠ—સેનામાં શ્રેષ્ઠ વિજેતા, અને સર્વાધિપતિ; સ્વર્ગપ્રાપ્તિ (સ્વર્યુ)ની ઇચ્છાથી કરાયેલા યજ્ઞ દ્વારા તે યુદ્ધવિજય, અડગ પરાક્રમ અને રક્ષણ આપે છે. ભક્તોના વિચાર/સ્તુતિઓ પત્નીઓ પતિને જેમ આલિંગે તેમ ઇન્દ્રને આત્મીયતાથી આલિંગે છે. તે ‘અંધકાર-ગર્ભ’ વાદળોને ચીરી વરસાદ મુક્ત કરે છે; તોફાની ગણ એવા મરુતો તેની સહાયક પરિષદ અને સખ્યા બની યુદ્ધમાં અને વૃષ્ટિમાં સાથ આપે છે.
Mantra 1
विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम्
હે નરો, સર્વ યુદ્ધો/સંઘર્ષોમાં એકમત થઈ ઉપાસકો ઇન્દ્રને ઘડીને જન્માવે છે—અભિભૂતર, વિજયથી પણ અતિશય વિજયી—રાજ્ય અને શ્રેષ્ઠ બળ માટે. તેઓ સ્થિર સ્થાન પામ્યા; સેનામાં સર્વથી વિજયી, બળવાન, વેગવાન એવા તેને.
Mantra 2
श्रत्ते दधामि प्रथमाय मन्यवे ऽहन्यद्दस्युं नर्यं विवेरपः उभे यत्वा रोदसी धावतामनु भ्यसात्ते शुष्मात्पृथिवी चिदद्रिवः
હે વજ્રબાહુ, તારા અગ્રણી મન્યુ (ઉત્કટ તેજ/ઉત્સાહ) માટે હું શ્રદ્ધા ધરું છું. તું દસ્યુ—માનવનો શત્રુ—ને હણ્યો; તેને ચીરી નાંખ્યો. બંને રોદસી (દ્વિ-લોક) તારા માર્ગે અનુસર્યા; તારા શૂષ્મથી પૃથ્વી પણ કંપી ઉઠી.
Mantra 3
समेत विश्वा ओजसा पतिं दिवो य एक इद्भूरतिथिर्जनानाम् स पूर्व्यो नूतनमाजिगीषं तं वर्त्तनीरनु वावृत एक इत्
સર્વ શક્તિઓ તેજસ્વી ઓજસ સાથે દ્યૌના પતિ પાસે એકત્ર થઈ છે; જે એકલો જ મનુષ્યોનો અતિથિ બની પ્રગટ થયો છે. પ્રાચીન હોવા છતાં નવું-નવું વિજય મેળવવા ઇચ્છતો, તે એકલો જ માર્ગો પર આગળ વધે છે—પથોની અનુસરીને સતત પ્રવર્તે છે.
Mantra 4
इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्क्षोणीरिव प्रति तद्धर्य नो वचः
આ (સ્તુતિઓ) તારી જ છે, ઇન્દ્ર; હે પુરુષ્ટુત (ઘણો સ્તુત), અમે તને આધાર કરીને કર્મમાં પ્રવર્તીએ છીએ, હે પ્રભૂવસુ (ધનસમૃદ્ધ). કારણ કે તારા સિવાય બીજો કોઈ ગિર્વણ (સ્તુતિ-ગ્રાહી) ગીરો—હિમ્નો—સ્વીકારતો નથી; તેથી ધર્ય (હે હરિ-અશ્વવાહન), અમારી વાણી પ્રતિ સ્વીકાર—જેમ ધરતી બીજને સ્વીકારે તેમ.
Mantra 5
चर्षणीधृतं मघवानमुक्थ्या3मिन्द्रं गिरो बृहतीरभ्यनूषत वावृधानं पुरुहूतं सुवृक्तिभिरमर्त्यं जरमाणं दिवेदिवे
માનવો દ્વારા આધારિત, દાનવીર, ઉક્થ્ય (ઉક્થ-યોગ્ય) એવા ઇન્દ્રને મહાન બૃહતી ગીરો ગવાઈ છે. સુવૃક્તિ (સુ-ઉચ્ચારિત સ્તુતિઓ) વડે પુરુહૂત (ઘણો આહ્વાનિત), સતત વધતો, અમર્ત્ય (અમર), જરામાણ (અવિનાશી) એવા તેને દિન પ્રતિદિન સ્તુત કરવામાં આવે છે.
Mantra 6
अच्छा व इन्द्रं मतयः स्वर्युवः सध्रीचीर्विश्वा उशतीरनूषत परि ष्वजन्त जनयो यथा पतिं मर्यं न शुन्ध्युं मघवानमूतये .
ઇન્દ્ર તરફ, નિશ્ચયે, સ્વર્ગલક્ષી ભક્તિમય મતિઓ—સર્વે એકસૂર, ઉત્સુક—ગુંજી ઊઠી છે; તેઓ તેને ચારે તરફથી આલિંગે છે, જેમ પત્નીઓ પતિને, જેમ સ્ત્રીઓ યુવાન અને તેજસ્વી સ્વામી—દાનવીર મઘવાનને—સહાય માટે.
Mantra 7
अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम् यस्य द्यावो न विचरन्ति मानुषं भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्चत .
હે વસુથી સમૃદ્ધ ઋત્વિજો, ગીરો દ્વારા સ્તુતિ કરો તે ઇન્દ્રની—વેગવાન, બહુ-આહ્વાનિત, ઋચાઓનો વિષય—જે સોમના પ્રચુર પ્રવાહમાં આનંદિત થાય છે; જેના દ્યો (દિવ્ય લોકો) મનુષ્યોમાં વિહાર કરતા નથી—તે આપણા ભોગ માટે સર્વાધિક દાતા છે: તે વિપ્ર, જ્ઞાની અને મહાબલીને અર્ચો.
Mantra 8
त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभुवः साकमीरते अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः .
તે ઇન્દ્રને—નિશ્ચયે વેગવાન, સ્વર્ગવિદ (સ્વર-વિદ), શતશક્તિ—જેનાં શુભ બળો એકસાથે પ્રેરિત થાય છે; તેને, ઝડપી અશ્વ સમાન, હવનનું ફળ આપનાર, રથમાં બેસાડી, અમારી રક્ષા માટે, સુવૃક્તિ (સુવ્યવસ્થિત સ્તુતિઓ) દ્વારા અમે આવર્તિત કરી લાવીએ.
Mantra 9
घृतवती भुवनानामभिश्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सुपेशसा द्यावापृथिवी वरुणस्य धर्मणा विष्कभिते अजरे भूरिरेतसा
ઘૃતથી સમૃદ્ધ, સર્વ ભૂવોના તેજથી અલંકૃત, વિશાળ પૃથ્વી મધુર રસ વહેંચે છે, સુશોભિત સ્વરૂપવાળી. દ્યાવા-પૃથિવી વરુણના ધર્મ (ઋત-નિયમ) વડે અલગ-અલગ સ્થિર રાખવામાં આવી છે—અજર, બહુ-રેતસ (પ્રચુર જનનશક્તિવાળી).
Mantra 10
उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोषा इव महान्तं त्वा महीनां सम्राजं चर्षणीनाम् देवी जनित्र्यजीजनद्भद्रा जनित्र्यजीजनत्
હે ઇન્દ્ર, જ્યારે તું બંને રોદસી (દ્યુ અને પૃથ્વી)ને વ્યાપી ભર્યો, ઉષા જેવી પ્રસરીને—ત્યારે દેવમાતા જનિત્રી તને મહાન રૂપે જન્માવી: મહીમાનો સમ્રાટ, ચર્ષણીનો રાજા. શુભ જનિત્રી તને જન્માવી, શુભ જનિત્રી તને જન્માવી.
Mantra 11
प्र मन्दिने पितुमदर्चता वचो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हुवेमहि
મંદિન (ઉલ્લાસિત) થઈ, પીતુ (સોમ-પાન)થી સમૃદ્ધ, ઇન્દ્ર માટે વચન-સ્તુતિ ઉચ્ચારો—જેણે ઋજીશ્વનાની સીધી ગતિશીલ શક્તિથી કૃષ્ણગર્ભા (અંધકાર-ગર્ભ વાદળો)ને પાડી દીધાં. અમે, અવસ્યવઃ (રક્ષણ ઇચ્છનાર), સખ્ય માટે વજ્રદક્ષિણ, વૃષણ, મરુત્વંત (મરુતો સાથે) એવા દેવને આહ્વાન કરીએ છીએ.
In Vedic idiom, Indra is ‘made present’ through stotra and offerings. The hymn and soma do not create the god, but manifest his power in the ritual moment.
It commonly refers to rain-bearing clouds described as dark within. Indra’s strike symbolizes releasing waters and removing obstruction, bringing fertility and relief.
The Maruts are Indra’s storm-companions. Mentioning them highlights Indra’s battle-and-rain force as a coordinated power and frames the invocation as a request for protective friendship (sakhyā).