Sukta 50

Mantra 1

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥

ઉપર તરફ તેઓ તે દેવ જાતવેદસને—સૂર્યને—વહન કરે છે; તેજસ્વી કેતવો (કિરણ-શક્તિઓ) તેને સર્વના દર્શન માટે પ્રગટ કરે છે, જેથી સમગ્ર સત્તા તેને જોઈ શકે.

Mantra 2

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥

અંધકારના તે લૂંટારુઓ દૂર ભાગે છે, જેમ રાત્રિઓ સાથે નક્ષત્રો વિદાય લે છે—સર્વદ્રષ્ટા સૂર્ય સામે; સત્ય-પ્રકાશ આવે ત્યારે અજ્ઞાન પાછું હટી જાય છે.

Mantra 3

अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥

તેના પ્રકાશચિહ્નો (કેતવો) દૃશ્ય બન્યા છે; તેની કિરણરેખાઓ (રશ્મયો) જનસમુદાયોને અનુસરીને સર્વત્ર ફેલાય છે—અગ્નિઓ જેમ તેજે પ્રજ્વલિત થાય તેમ ઝળહળતા.

Mantra 4

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥

હે સૂર્ય, તું સર્વેને દૃશ્ય એવો ગમનશીલ (તરણિ) છે; તું જ્યોતિનો કર્તા (જ્યોતિષ્કૃત્) છે. તું સમગ્ર રોચન—પ્રકાશમય લોકને પ્રકાશિત કરે છે.

Mantra 5

प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥

દેવોના સમૂહો (વિશઃ) તરફ વળી, અને માનવો તરફ વળી, તું ઉદય પામે છે; સર્વ તરફ વળી, તું સ્વર્—પરમ પ્રકાશને દૃષ્ટિ માટે પ્રગટ કરે છે.

Mantra 6

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥

જે પાવક, શુદ્ધિકારક દૃષ્ટિથી તું ગતિમાન જનસમૂહોને અનુસરે છે, તે જ દૃષ્ટિથી, હે વરુણ, તું સર્વ આવરણોને ભેદી બધું જ નિહાળે છે.

Mantra 7

वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥

તું આકાશ અને મધ્ય પ્રદેશોમાં વિશાળપણે ગમે છે; રાતો સાથે દિવસોને માપે છે; જન્મોને નિહાળતો, હે સૂર્ય, તું જ્ઞાન માટે જગાડે છે.

Mantra 8

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥

સાત હરિત શક્તિઓ તને રથ પર વહન કરે છે, હે દેવ સૂર્ય—જ્વાલાકેશ, સર્વવિચક્ષણી; તેઓ પ્રકાશકને અમારી દૃષ્ટિમાં લાવે છે.

Mantra 9

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥

સૂર્યે સાત શુદ્ધિકારક શક્તિઓને—રથની સૂક્ષ્મ સંતતિને—યોજી છે; તે સ્વયં-યુક્ત ઊર્જાઓ દ્વારા જ તે યાત્રા કરે છે.

Mantra 10

उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥

અમે અંધકારની પાર ઊભા થયા છીએ, ઊંચા પ્રકાશને જોતા; દેવને, દેવલોક તરફ, સૂર્ય પાસે અમે પહોંચ્યા છીએ—પરમ જ્યોતિ તરફ.

Mantra 11

उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥

આજે ઉદયમાન, હે મિત્ર-મહાન, ઊંચા સ્વર્ગે આરોહણ કરતો; હે સૂર્ય, મારા હૃદયનો રોગ અને હરિમાણ—પીળાશની છાયા—નાશ કર.

Mantra 12

शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि ॥

હે હરિ (સૂર્ય), તેજસ્વી પ્રકાશોમાં તું મારી પીળાશની કલંકતા સ્થાપે છે; ઔષધીરૂપ ઉપચારક વનસ્પતિઓમાં તું તેને મૂકે છે; અને ફરી પીળા વર્ણવાળા જીવોમાં તું મારી પીળાશને નિહિત કરે છે—એ રીતે દોષ આત્માના સાધન (શરીર)માંથી દૂર ખસેડાય છે.

Mantra 13

उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम् ॥

ઉદય પામ્યો છે આ આદિત્ય, સર્વ બળ સાથે, એકસાથે; મારા માટે શત્રુભાવ ધરાવનારને તે વશ કરે—હું દ્વેષીજનના અધિકાર/ઇચ્છા હેઠળ ન પડું.