Sukta 190

Mantra 1

अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वं बृहस्पतिं वर्धया नव्यमर्कैः । गाथान्यः सुरुचो यस्य देवा आशृण्वन्ति नवमानस्य मर्ताः ॥

નવા અર્કો (સ્તુતિગીતો) વડે બૃહસ્પતિને વધારીએ—અનથક વૃષભ, આનંદિત જિહ્વાવાળો. જેના તેજસ્વી ગાથાઓને દેવો સાંભળે છે, અને નવતા ઇચ્છતા મર્ત્યો પણ. પ્રેરિત વાણીનું આ બળ અમામાં વધે અને પ્રકાશમય ઋત-માર્ગદર્શન બની રહે.

Mantra 2

तमृत्विया उप वाचः सचन्ते सर्गो न यो देवयतामसर्जि । बृहस्पतिः स ह्यञ्जो वरांसि विभ्वाभवत्समृते मातरिश्वा ॥

ઋતુપ્રમાણે ઉચ્ચારાયેલી વાણીઓ તેની પાસે આવી જોડાય છે—જેમ દેવને ઇચ્છનારાઓ માટે તે પ્રવાહને મુક્ત કરે એવો ઉદ્ગમ. બૃહસ્પતિ સર્વવ્યાપી બની, ઋતના સત્યમાં શ્રેષ્ઠ સમૃદ્ધિઓને સીધી રીતે સ્થાપે છે; અને માતરિશ્વા તેમને એક જ સુસંગતિમાં એકત્ર કરે છે.

Mantra 3

उपस्तुतिं नमस उद्यतिं च श्लोकं यंसत्सवितेव प्र बाहू । अस्य क्रत्वाहन्यो यो अस्ति मृगो न भीमो अरक्षसस्तुविष्मान् ॥

તે સ્તુતિને અને નમસ્કારને ઊંચે ઉઠાવે છે, અને સવિતૃ જેમ પોતાના બાહુ વિસ્તારે તેમ શ્લોકને આગળ ફેલાવે છે. પોતાની ક્રતુ (ઇચ્છાશક્તિ) વડે તે અજેય દિવસ-બળ છે—વૈરી અંધકાર માટે ભયંકર મૃગ સમાન—મહાબળવાન, અને રક્ષણની જરૂર વિના.

Mantra 4

अस्य श्लोको दिवीयते पृथिव्यामत्यो न यंसद्यक्षभृद्विचेताः । मृगाणां न हेतयो यन्ति चेमा बृहस्पतेरहिमायाँ अभि द्यून् ॥

આ શ્લોક દ્યૌમાં અને પૃથ્વીમાં ગતિ કરે છે; શક્તિધારી, વિવેકી તેને ઝડપી અશ્વ સમાન દોડાવે છે. તેની આ ઘાતો વન્ય મૃગોના બાણ સમાન આગળ વધે છે—સર્પની માયાઓ સામે, તે વાંકડી જાદુથી મેઘછાયા થયેલા દિવસો સામે.

Mantra 5

ये त्वा देवोस्रिकं मन्यमानाः पापा भद्रमुपजीवन्ति पज्राः । न दूढ्ये अनु ददासि वामं बृहस्पते चयस इत्पियारुम् ॥

હે દેવ, જે લોકો તને માત્ર સુખદ લાભ આપનાર જ માનીને—વાંકાં સ્વભાવવાળા—ભલું પણ ઉધાર લીધું હોય તેમ જીવે છે. હે બૃહસ્પતિ, મંદ અને ભારગ્રસ્ત બુદ્ધિને તું તારા પ્રિય ધન-વૈભવ આપતો નથી; યોગ્ય ધારક માટે જ તું મધુરતા સંચયે છે.

Mantra 6

सुप्रैतुः सूयवसो न पन्था दुर्नियन्तुः परिप्रीतो न मित्रः । अनर्वाणो अभि ये चक्षते नोऽपीवृता अपोर्णुवन्तो अस्थुः ॥

અમારો માર્ગ સુપ્રવર્તે—સારા ચારા ભરેલા પંથ જેવો; કઠોર નિયંત્રણકર્તા પણ મિત્રી બને—મિત્ર પૂર્ણ પ્રસન્ન હોય તેમ. અને જે અનઋત પ્રેરણાથી અમને જુએ છે—આત્મમાં બંધ—તેઓ આવરણ ખોલી, અમારા માર્ગથી અલગ ઊભા રહે, દૂર થઈ જાય.

Mantra 7

सं यं स्तुभोऽवनयो न यन्ति समुद्रं न स्रवतो रोधचक्राः । स विद्वाँ उभयं चष्टे अन्तर्बृहस्पतिस्तर आपश्च गृध्रः ॥

જેનાં તરફ સ્તુતિઓ અને અવની જેવી નીચે વહેતી ધારાઓ એકત્ર થઈ જાય છે—જેમ નદીઓ પોતાના કાંઠાઓ સાથે સમુદ્ર તરફ ધસી જાય—તે વિદ્વાન અંદરથી બંનેને જુએ છે: બૃહસ્પતિ, વિજયી, અને આપઃ—જળો—ઉત્સુક શોધક-શક્તિ.

Mantra 8

एवा महस्तुविजातस्तुविष्मान्बृहस्पतिर्वृषभो धायि देवः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

એ રીતે મહાનમાંથી—વિસ્તૃત રીતે જન્મેલો, મહાબળવાન—વૃષભ સમાન બૃહસ્પતિ દેવરૂપે સ્થાપિત થયો છે. તે સ્તુતિ પામીને અમને વીર્યસભર સમૃદ્ધિ અને ગોમય (પ્રકાશમય) ધન આપે; અમે ઇષા (શોધક પ્રેરણા) તથા વ્રજન (યુદ્ધ-સમૂહ) જીતીએ, અને ઝડપી દાન આપતી સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત કરીએ.