Adhyaya 98

જલંધરના ભયથી ઇન્દ્રાદિ દેવો કંપી ઊઠે છે અને વિષ્ણુ-સ્તોત્ર ગાય છે; તેમાં ભગવાનના અવતારો, રક્ષક કરુણા અને જગતની સ્થિતિ-લયાદિ કાર્યોની સ્તુતિ થાય છે. નારદ કહે છે કે આ સ્તોત્રનો નિત્ય પાઠ હરિની કૃપાથી દુઃખ અને આપત્તિ દૂર કરે છે. પછી શ્રીભગવાન દયાથી ગરુડ પર આરુઢ થઈ લક્ષ્મી સાથે કહે છે—તારો ભાઈ જલંધર દેવોનો સંહાર કરે છે; પરંતુ તે રુદ્રાંશથી ઉત્પન્ન છે, બ્રહ્માની આજ્ઞાથી નિયુક્ત છે અને લક્ષ્મી-સંબંધનો વિચાર કરીને હું તેને સ્વયં ન મારું. ત્યારબાદ ઘોર યુદ્ધ થાય છે; શસ્ત્રો તૂટી જાય છે, ગરુડ ઘાયલ થઈ પડી જાય છે અને પછી હાથે-હાથ યુદ્ધ ચાલે છે. જલંધરના પરાક્રમથી પ્રસન્ન થઈ વિષ્ણુ વર આપે છે. જલંધર માંગે છે—લક્ષ્મી સહિત ભગવાન મારા ઘરમાં નિવાસ કરે. વિષ્ણુ સંમતિ આપી તેની નગરી જાય છે; પછી જલંધર વિશ્વના પદોનું પુનર્વ્યવસ્થાપન કરીને ધર્મ અને સમૃદ્ધિ સાથે લોકોએ પર શાસન કરે છે.