Adhyaya 72

આ અધ્યાયમાં શ્રીમહાદેવ ગિરિકન્યાને વિષ્ણુ-સહસ્રનામનું મહાત્મ્ય સંભળાવે છે. તેઓ કહે છે કે કલિયુગમાં આ સર્વજન માટે યોગ્ય એવો મોક્ષસાધન છે; નિત્ય પાઠથી સર્વ વર્ણનું કલ્યાણ થાય છે અને ખાસ કરીને શૂદ્રોને પણ અધિકાર છે. સંપૂર્ણ પાઠ ન થઈ શકે તો પણ અંશપાઠથી વિષ્ણુનું પરમ ધામ પ્રાપ્ત થાય છે—એવો નિશ્ચય તેઓ આપે છે. વિન્યાસ-શુદ્ધિ સાથે, એકાગ્ર ચિત્તે અને વિક્ષેપ વિના પાઠ કરવો—એવી શીખ આપવામાં આવે છે; દાસ્યભાવથી ભક્તિપૂર્વક કરેલો પાઠ ફળદાયી ગણાય છે. સહસ્રનામમાં સર્વ તીર્થો અને પવિત્ર નદીઓનું સાન્નિધ્ય સમાયેલું છે; આયુષ્ય, સમૃદ્ધિ, સંતાન-વંશવૃદ્ધિ અને યાત્રાદોષ નિવૃત્તિ જેવા ફળોનું વર્ણન છે. અંતે તુલસી સાથે વિષ્ણુનું એક નામ પણ અર્પણ કરવાથી મહાયજ્ઞોના પુણ્યથી પણ અધિક ફળ મળે છે—એવું કહેવામાં આવ્યું છે.