Adhyaya 40

આ અધ્યાયમાં શ્રીકૃષ્ણ યુધિષ્ઠિરને કહે છે કે પૌષ માસના કૃષ્ણપક્ષની એકાદશી ‘સફલા એકાદશી’ કહેવાય છે અને તે યજ્ઞ, તીર્થ અને અન્ય વ્રતો કરતાં પણ શ્રેષ્ઠ છે. નારાયણ/હરિની પૂજા ઋતુફળોથી—નારિયેળ, સોપારી, માતુલુંગ, દાડમ, આમળા વગેરે—ધૂપ-દીપ સાથે કરવી; ખાસ કરીને દીપદાન અને વૈષ્ણવો સાથે રાત્રિ-જાગરણનું મહાત્મ્ય જણાવાયું છે. પછી લુંપક નામના પાપી રાજકુમારની મુક્તિકથા આવે છે. દુર્વ્યસન અને અપવિત્ર કર્મો કારણે તેને રાજ્યમાંથી કાઢી મૂકવામાં આવ્યો અને તે જંગલમાં ચોરી કરીને જીવતો થયો. સફલા એકાદશીની રાત્રે ઠંડી અને ભૂખથી પીડિત થઈ, વાસુદેવસંબંધિત પવિત્ર અશ્વત્થ પાસે રહેતાં તેને અજાણતાં જાગરણ થયું; તેણે ભેગાં કરેલા ફળ વૃક્ષના મૂળમાં અર્પણ કરીને હરિપ્રસન્નતા માટે પ્રાર્થના કરી. વિષ્ણુએ આ જાગરણ અને ફળાર્પણને સાચી ભક્તિ માની સ્વીકાર્યું; આકાશવાણી દ્વારા તેને ફરી રાજ્ય અને પ્રતિષ્ઠા મળવાનો વર મળ્યો. અંતે કહે છે કે સફલા એકાદશીનું શ્રવણ, પઠન અને પાલન મહાપુણ્ય આપે છે, રાજસૂય યજ્ઞ સમાન ફળ આપે છે.