Adhyaya 211

નારદ શિવાને ઉદ્દેશીને મુકુન્દની કથા પછી નાઈ ચંડકનો પ્રસંગ કહે છે. ચંડક બ્રાહ્મણ મુકુન્દની હત્યા કરે છે; નગરજનો રાજાને અપરાધની જાણ કરે છે. રાજા રાજધર્મ અનુસાર દોષીને પકડવાનો આદેશ આપે છે અને મંત્રી ચંડકને બાંધીને લાવે છે. રાજા નિર્ણય કરે છે કે ચન્દ્રભાગા-તીર્થની પવિત્ર સીમામાં પાપીને પણ બહિષ્કૃત ગણાતો નથી; તેથી દંડકાર્ય તીર્થસીમામાં ન થવું જોઈએ. તેથી નદીપાર લઈ જઈ ચંડકનું શિરચ્છેદ થાય છે. કર્મફળે તે આગળ મારવ પ્રદેશમાં ભયંકર સર્પરૂપે જન્મે છે. પછી તે સર્પ એક બ્રાહ્મણના પિતૃઅસ્થિ-કલશ/પેટીમાં પ્રવેશે છે, જે ગંગામાં વિસર્જન માટે લઈ જવાતો હતો. અયોધ્યાના કોશલ-તીર્થે તે મારાય છે અને ચંડક દિવ્યગતિ પામી તીર્થમહિમાનું સ્તવન કરે છે. ત્યાં જ અસ્થિવિસર્જનથી બ્રાહ્મણના માતા-પિતા તત્કાળ સ્વર્ગારોહણ પામે છે—શ્રાદ્ધ, તીર્થમાહાત્મ્ય અને પિતૃકર્મની શક્તિ પ્રગટ થાય છે।