Adhyaya 207

આ અધ્યાયમાં નારદ મુનિ રાજા શિબીના પ્રશ્નના ઉત્તરરૂપે હિમાલયના બ્રાહ્મણ વિમલની પાવન કથા કહે છે. વિષ્ણુની કૃપાથી વિમલને હરિદત્ત નામનો પુત્ર પ્રાપ્ત થાય છે. હરિદત્ત વેદાધ્યયન કરીને વૈરાગ્ય ધારણ કરી સંસારત્યાગ તરફ વળે છે, તેથી માતા શોકગ્રસ્ત થાય છે. વિમલ તેને સાંત્વના આપી કહે છે કે હરિભક્તિ અને મોક્ષ ચંચળ સાંસારિક સંબંધોથી શ્રેષ્ઠ છે; પરંતુ પત્ની વંશપરંપરાની ચિંતા કરે છે. પછી વિમલ તીર્થયાત્રા કરે છે અને મધરાત્રે બ્રહ્માજીનો ઉપદેશ પામે છે, જેમાં શ્રીભગવાન વિષ્ણુની પૂર્વ ઘોષણા મુજબ કાલિન્દી/યમુના પ્રદેશ સાથે સંકળાયેલા ઇન્દ્રપ્રસ્થ તથા વિશેષ કરીને દ્વારકા-તીર્થનું અદ્વિતીય પુણ્ય વર્ણવાયેલું છે. વિમલ દ્વારકામાં સ્નાન કરી નામસ્મરણ સાથે પુત્રપ્રાપ્તિ માટે પ્રાર્થના કરે છે; દિવ્ય વાણીથી વરદાન મળે છે. તે દ્વારકાનું જળ લઈને પરત ફરે છે અને આગળ ચાલીને મલય પર્વતના બ્રાહ્મણ મિત્રને પણ એ પરમ તીર્થની શરણ લેવા પ્રેરિત કરે છે.