Adhyaya 204

શિવશર્મા વિષ્ણુશર્માને કહે છે—વૈશ્ય શરભ અને તેની પત્નીએ પુત્રપ્રાપ્તિ માટે ચંડિકાની આરાધના કરી. અંબિકાએ તેમને ઇન્દ્રપ્રસ્થમાં કાલિન્દી (યમુના) કિનારે આવેલા પરમ પુણ્ય ‘નિગમોદ્બોધક’ તીર્થનું ઉપદેશ આપ્યો; તે બૃહસ્પતિએ પ્રતિષ્ઠિત કર્યું છે, જ્યાં સ્નાનથી વૈદિક બુદ્ધિ જાગે અને ઇચ્છાઓ પૂર્ણ થાય. શરભે સ્નાન, સો ગાયનું દાન અને પિતૃતર્પણ કર્યા; તે પુણ્યથી શિવશર્માનો ગર્ભાધાન થયો. પછી પિતા ગૃહભાર પુત્રને સોંપી ગોવિંદભક્તિ અને વૈરાગ્યમાં પ્રવૃત્ત થયો. પછી તીર્થમાહાત્મ્યમાં શરભની બીમારી, એક લોભી મુસાફરની છેતરપિંડી અને રાક્ષસ વિકટ દ્વારા યાત્રિક દળનું ભક્ષણ વર્ણવાય છે. પરંતુ તીર્થજળના સ્પર્શથી વિકટને પૂર્વજન્મસ્મૃતિ થાય છે; તે પોતાના ઘોર પાપો સ્વીકારી સુધરે છે અને ધર્મમાર્ગે વળે છે. અંતે આ ‘તીર્થરાજ’ ભક્તિ અને પવિત્ર જળથી કર્મબંધન ક્ષય પામે છે તે દર્શાવે છે; વિષ્ણુ ગરુડારૂઢ થઈ પ્રગટ થાય છે અને શરભને સાથે લઈ વૈકુંઠ પહોંચાડે છે।