Adhyaya 2

આ અધ્યાયમાં બદરિકાશ્રમની મહિમા વર્ણવાઈ છે અને તેને પર્વતોમાં સર્વાધિક પુણ્યદાયક ગણાવવામાં આવ્યો છે. હિમાલયના શિખર પર ભગવાન નર-નારાયણનું નિત્ય નિવાસ છે; તેમની શ્વેત અને શ્યામ—એવી દ્વિરૂપ પ્રકટતા પણ જણાવાઈ છે. તીર્થયાત્રાનો પરિશ્રમ પણ સાધકને મહાફળ આપતો કહેવાયો છે. ઉત્તરાયણમાં ત્યાં પૂજા-આરાધના વિશેષ રીતે વધે છે, પરંતુ હિમવર્ષાથી કેટલાક મહિના ઉપાસનામાં અવરોધ થાય છે; સૂર્ય દક્ષિણાયનમાં પ્રવેશે ત્યારે માર્ગ ફરી સુગમ બને છે—આ ઋતુચક્ર દર્શાવાયું છે. અલકનંદાને ગંગાસ્વરૂપ માની તેના સ્નાન-દર્શનથી મહાપાપો સુધીનું શુદ્ધિકરણ થાય છે એમ તીર્થમાહાત્મ્ય દૃઢ કરાયું છે. અંતે વરદાન-સંવાદ આવે છે: શ્રીનારાયણ રુદ્રને કૈલાસાધિપતિ અને જગતના રક્ષક તરીકે સ્તુતિ કરે છે. રુદ્ર ચિરંજીવી ભક્તિ અને એવી કીર્તિ માંગે છે કે ઉપાસકો માટે મુક્તિદાયક ઉપકારક તરીકે તેઓ પ્રસિદ્ધ રહે—આ રીતે શૈવ તપસ્યા અને વૈષ્ણવ કૃપાનો સમન્વય પ્રગટ થાય છે.