Adhyaya 192

પાર્વતી શિવને વિનંતી કરે છે કે ભગવદ્ગીતાના અઢાર અધ્યાયોના, ખાસ કરીને અઢારમા અધ્યાયના મહાત્મ્યનું વર્ણન કરો. શિવ કહે છે—ગીતા શાસ્ત્રસાર છે; અજ્ઞાન અને ત્રિવિધ તાપોનો નાશ કરનારી, યમદૂતોને દમન કરનારી તથા રોગશમન કરનારી. રસોમાં અમૃત, તીર્થોમાં પુષ્કર જેમ શ્રેષ્ઠ છે, તેમ ગ્રંથોમાં ગીતા પરમોત્તમ છે—એવા ઉપમાનો દ્વારા તેની મહિમા પ્રગટ થાય છે. પછી ઇન્દ્રની કથા આવે છે. ઇન્દ્ર “નવા ઇન્દ્ર”ને જોઈ શોક કરે છે કે ધર્મકર્મ અને તીર્થયાત્રા વગેરેની ઉપેક્ષા થઈ, અને તે વિષ્ણુની શરણમાં જાય છે. વિષ્ણુ સમજાવે છે—અઢારમા અધ્યાયમાં આવેલા ગીતાના પાંચ શ્લોકોનું પાઠ/જપ પરમ પુણ્ય-શિરોમણિ છે; તેનાથી ઇન્દ્રપદ અને મોક્ષ પ્રાપ્ત થાય છે. ઇન્દ્ર ગોદાવરી કાંઠે અઢાર અધ્યાયોનું નિત્ય પાઠ કરનાર બ્રાહ્મણને મળે છે અને તે પુણ્યના પ્રભાવથી વિષ્ણુ-સાયુજ્ય પામે છે. અંતે કહે છે કે આ મહાત્મ્યનું શ્રવણ સર્વ પાપોનો નાશ કરે છે અને સર્વ યજ્ઞફળ આપે છે.