Adhyaya 16

યુધિષ્ઠિરના પ્રશ્નથી પ્રેરિત થઈ નારદ જાલંધરના માયિક છલનું વર્ણન કરે છે. તે દૈત્ય શિવનું રૂપ ધારણ કરીને ગૌરી પાસે જાય છે અને કામવશ થઈ તેને વશ કરવા ઇચ્છે છે; પરંતુ ગૌરી સ્મરે છે કે શિવ તો માત્ર તપસ્યાથી જ પ્રાપ્ત થાય છે, તેથી તે તેને સ્વીકારતી નથી. પછી તે ગંગા–મંદાકિનીના નજીક જઈ સ્નાન-પૂજન કરીને સ્વર્ણદીના તટે બેસે છે. શંકા થતાં ગૌરી પોતાની સખી જયાને પરીક્ષા માટે મોકલે છે. જાલંધર કામાતુર થઈ જયાને આલિંગન કરે છે, ત્યારે તેનું અસુર સ્વરૂપ પ્રગટ થાય છે અને તેની શક્તિ ક્ષીણ થાય છે. સેવિકાઓમાં ભય ફેલાય છે અને ગૌરી કમળોના વનમાં છુપાઈ જાય છે. આ વચ્ચે વિષ્ણુએ વૃંદાનું અપહરણ કર્યું એવી વાત સાંભળતાં યુદ્ધની સ્થિતિ બદલાય છે. ચંડ–મુંડ જાલંધરને ફરી યુદ્ધ માટે ઉશ્કેરે છે; પરંતુ દુર્વારણ કહે છે કે વિષ્ણુનો સામનો કરતાં પહેલાં શિવને પ્રાધાન્ય આપો—કર્મનું પ્રતિફળ અચૂક છે અને માયાપ્રેરિત અતિક્રમણ મહા સંકટ લાવે છે.