Adhyaya 150

આ અધ્યાયમાં જાંબૂ/જાંબવત તીર્થનું મહાત્મ્ય વર્ણવાયું છે. કલિયુગમાં તેને ‘સ્વર્ગારોહણની સોપાન’ સમાન ગણાવ્યું છે; અહીં સ્નાન કરવાથી પાપનાશ થાય છે. દશાંગ પર્વત પર જાંબવાને દેવતાઓ દ્વારા પૂજિત જાંબવન્તેશ્વર નામનું પવિત્ર લિંગ પ્રતિષ્ઠિત કર્યું, જે અતિ શ્રદ્ધેય છે. રામાયણ-સ્મૃતિ મુજબ રાવણવધ અને સીતાપ્રાપ્તિ પછી જયઘોષ અને નગારાં ગુંજે છે અને વિજયી પક્ષ તે ઘાટ પર સ્નાન કરે છે. મહાદેવ ઉમાને કહે છે—જાંબવન્તેશ્વરમાં સ્નાન કરવાથી રુદ્રલોકમાં માન મળે છે અને રામસ્મરણથી સંસારબંધન છૂટે છે. અંતે સિદ્ધાંત પ્રગટ થાય છે કે રામ અને રુદ્ર અભિન્ન છે. ‘રામ’ નામનો જપ સર્વ યુગોમાં સર્વાર્થસાધક છે; અને દાન, ખાસ કરીને ભૂમિદાન, જાંબવન્તેશના દર્શનથી સહસ્રગણું ફળ આપે છે।