Adhyaya 135

આ અધ્યાયમાં શ્રીમહાદેવ પાર્વતીને સાભ્રમતી તીર્થનું માહાત્મ્ય સંભળાવે છે. તેઓ કહે છે કે કશ્યપે અર્બુદ પર્વત પર અને સરસ્વતીની નજીક કઠોર તપ કર્યું; ત્યારે શિવ પ્રસન્ન થઈ પોતાની જટામાંથી ગંગાને પ્રગટ કરી કાશ્યપી ગંગાનો પ્રવાહ સ્થાપ્યો. આ ગંગાનું માત્ર દર્શન પણ મહાપાતકોનો નાશ કરે છે—એવું અહીં પ્રતિપાદિત છે. પછી અનેક નદીઓ અને પ્રસિદ્ધ તીર્થસ્થાનોનું વર્ણન આવે છે અને યુગભેદે નદીના નામ—કૃતવતી, ગિરિકર્ણિકા, ચંદના અને સાભ્રમતી—રૂપે જણાવાય છે. સ્નાન, શ્રાદ્ધ અને દાનના વિશેષ ફળ, ખાસ કરીને કાર્તિક માસમાં તથા પ્લક્ષાવતરણ, કેશરંધ્ર, બ્રહ્મચારિક વગેરે ઘાટો/તીર્થોમાં, વિગતે કહેવામાં આવ્યા છે. મુહૂર્તવિચારમાં કુટુપ વગેરે શુભ સમય અને વર્જિત કાળ દર્શાવી પિતૃતૃપ્તિ કરનાર કર્મોની પ્રશંસા થાય છે. અંતે સૂર્યવંશી રાજા બ્રહ્મદત્તની કથા દ્વારા બ્રહ્મચારીશ ખાતે શિવનું નિત્ય સાન્નિધ્ય અને વરપ્રદ શક્તિ સ્થાપિત થાય છે; ઇહલોક સમૃદ્ધિ અને શૈવલાભ આપતાં, પૂર્વોક્ત પુણ્યનું પરમ ફળ વિષ્ણુલોકપ્રાપ્તિ સાથે પણ જોડીને જણાવાયું છે.