Adhyaya 131

આ અધ્યાયમાં મહાદેવ દેવી પાર્વતીને શાલગ્રામ-શિલાનું મહાત્મ્ય કહે છે. શાલગ્રામને વિષ્ણુ-સન્નિધિનું પરમ પાવન સ્થાન ગણાવી, માત્ર દર્શનથી પણ ઘોર પાપોનો નાશ થાય છે—એવું પ્રતિપાદિત થાય છે. વર્ણભેદે પૂજવા યોગ્ય શાલગ્રામોની સંખ્યા જણાવે છે—બ્રાહ્મણ માટે પાંચ, ક્ષત્રિય માટે ચાર, વૈશ્ય માટે ત્રણ અને અન્ય માટે એક. શૂદ્રો પણ વિધિપૂર્વક પૂજા કરે તો, તેમજ માત્ર દર્શનથી પણ, મુક્તિ પ્રાપ્ત કરે છે—એવું સ્પષ્ટ કહે છે. પછી પ્રતિમા-પૂજાથી આગળ વધીને વૈષ્ણવ ભક્તોની પૂજાનું મહત્ત્વ વર્ણવે છે. વૈષ્ણવોના દર્શનથી ઉપપાતક અને મહાપાતક નાશ પામે છે, કાય-વાણી-મનથી કરેલા કર્મો શુદ્ધ થાય છે અને અનેક પેઢીઓનું ઉદ્ધાર થાય છે. અંતે શંખ-ચક્ર-ગદા-પદ્મધારી ચતુર્ભુજ હરિનું ધ્યાન કરીને, એવા ભક્તોની સેવા, અન્નદાન અને પૂજનથી વૈકુંઠપ્રાપ્તિ થાય છે—એવો નિષ્કર્ષ આપે છે.