Adhyaya 7

આ અધ્યાયમાં ગંગાનું માહાત્મ્ય સ્તુતિરૂપે વર્ણવાયું છે—ગંગાનું નામસ્મરણ, દર્શન, સ્નાન, કિનારાની રેતી અથવા જળની એક બુંદનો સ્પર્શ પણ પાપનાશક અને મોક્ષપ્રદ છે; તેને તપ અને યજ્ઞોથી પણ શ્રેષ્ઠ ગણાવવામાં આવ્યું છે. પછી ત્રેતાયુગની કથા આવે છે. ધર્મસ્વ નામનો ધર્મનિષ્ઠ બ્રાહ્મણ ગંગા પાસે જઈ મુક્તિ માગે છે. એ જ સમયે કાલકલ્પ નામનો ઘોર પાપી, બળદ પર કરેલી ક્રૂરતા વગેરે પાપોથી ભયંકર રીતે મરે છે; ધર્મસ્વ કરુણાથી તેના પર ગંગાજળ છાંટે છે. યમદૂત તેને પકડવા આવે છે, પરંતુ વિષ્ણુદૂત પ્રગટ થઈ કહે છે કે ગંગાની બુંદો સર્વ પાપ હરિ લે છે અને તે હરિધામને યોગ્ય થયો છે. સંઘર્ષ પછી યમદૂત ભાગી જાય છે; કાલકલ્પને વૈકુંઠ લઈ જવાય છે અને અંતે તે પરમ મુક્તિ પામે છે. ધર્મસ્વ ગંગાની સ્તુતિ કરીને એવો વર પામે છે કે ગંગાજળમાં દેહત્યાગ સમયે ગંગાનામ સ્મરણથી તે પરમ ગતિને પ્રાપ્ત કરશે.