Adhyaya 25

જૈમિની તુલસીની પાપનાશક શક્તિ અને અતિથિ-સત્કારનું મહાત્મ્ય ફરીથી વિગતે પૂછે છે. સૂતના માધ્યમથી વ્યાસ કહે છે—તુલસી મહાલક્ષ્મી-સ્વરૂપા અને પરમ મંગલમયી છે; મૃત્યુ સમયે તુલસીનો સંબંધ (તુલસીપત્રથી ગાળેલું/મિશ્રિત જળ, તુલસી-તિલક, મુખ-શિર-કાન પાસે પત્ર મૂકવું) મહાપાપીઓને પણ હરિધામે પહોંચાડે છે. પછી અધ્યાય અતિથિધર્મ પર આવે છે. પવિત્ર અને આનપત્ય ઋષિ લોમશનું સંપૂર્ણ આદર-આતિથ્ય કરે છે; લોમશ કહે છે કે અતિથિમાં બ્રહ્મા, શિવ અને વિષ્ણુનો નિવાસ છે. ‘અતિથિ’ની વ્યાખ્યા અને આચારવિધિ જણાવાય છે—અચાનક આવેલા કોઈપણ આગંતુકને, વર્ણભેદ વિના અને ઉપેક્ષિત વર્ગો સુધીને પણ, યથાશક્તિ સન્માન આપવાથી મહાપુણ્ય મળે; અવગણનાથી સંચિત પુણ્ય નષ્ટ થાય. દુર્ભિક્ષકાળમાં એક ગરીબ દંપતિ અતિથિને ભોજન કરાવી વિષ્ણુલોક પામે છે. અંતે તુલસીપત્રના સ્પર્શ અને હરિનામથી મારાયેલો ઉંદર પણ મુક્તિ પામે છે—તુલસીની તારક શક્તિ ફરી દૃઢ થાય છે।