Adhyaya 15

આ અધ્યાયમાં વૈષ્ણવ તત્ત્વ રજૂ થાય છે—સમગ્ર જગત અને સર્વ દેવતાઓ વિષ્ણુના જ અંશ છે; હરિનામનું સતત સ્મરણ દેશ-કાળના નિયમ વિના પાપનો નાશ કરે છે. પછી ઉપદેશક કથા આવે છે—એક ગણિકા “રામ” બોલવા માટે તાલીમ અપાયેલો પોપટ મેળવે છે. તે નામોચ્ચારના પ્રભાવથી પોપટ અને ગણિકા બંને શુદ્ધ થાય છે. તેમના મૃત્યુ પછી યમદૂત તેમને પકડવા આવે છે, પરંતુ વિષ્ણુદૂત અટકાવે છે; સંઘર્ષમાં યમદૂત પરાજિત થાય છે. અંતે યમ પોતાના દૂતોને કડક આદેશ આપે છે—જે રામ, ગોવિંદ, કેશવ, હરિ, વિષ્ણુ, નારાયણ વગેરે નામોનું સ્મરણ કે ઉચ્ચાર કરે છે, ખાસ કરીને એકાદશી વ્રત પાળનાર અને વિષ્ણુપાદજલ ધારણ કરનાર ભક્તો, તેઓ દંડનીય નથી; તેમની પાસે પણ ન જવું. ઉપસંહારમાં રામનામની મહિમા ગવાય છે—મંત્રોથી પણ શ્રેષ્ઠ, ક્રિયાકર્મમાં સિદ્ધિદાયક, મુસાફરી અને ભયમાં રક્ષક, અને મૃત્યુ સમયે પરમ આશ્રય।