Adhyaya 32

Verse 1

सूत उवाच । नानारत्नैः सुदीप्तांगो हाटकेनापि सर्वतः । राजमानो गिरिश्रेष्ठो यथा सूर्यः स्वरश्मिभिः

સૂતજીએ કહ્યું—નાનાવિધ રત્નોથી શોભિત, અંગે સुदીપ્ત, અને સર્વત્ર હાટકપ્રભાથી ઝગમગતો તે ગિરિશ્રેષ્ઠ પોતાના કિરણો સાથે સૂર્ય સમાન વિરાજતો હતો।

Verse 2

छायामशोकां संप्राप्य शीतलां सुखदायिनीम् । ध्यायंति योगिनः सर्वे उपविष्टा दृढासने

શોકરહિત, શીતળ અને સુખદાયિની છાયા પ્રાપ્ત કરીને સર્વ યોગીઓ દૃઢ આસન પર બેસી ધ્યાન કરે છે।

Verse 3

क्वचित्तपंति मुनयः क्वचिद्गायंति किन्नराः । संतुष्टा ऋषिगंधर्वा वीणातालकराविलाः

ક્યાંક મુનિઓ તપ કરે છે, ક્યાંક કિન્નરો મધુર ગાન કરે છે. સંતોષિત ઋષિ અને ગંધર્વો વીણા વગાડી તાળ પકડી મગ્ન રહે છે.

Verse 4

तालमानलये लीनाः स्वरैः सप्तभिरन्वितैः । मूर्च्छनारत्निसंयुक्तैर्व्यक्तं गीतं मनोहरम्

તાલ, માન અને લયમાં લીન થઈ, સાત સ્વરો વડે સમન્વિત; મૂર્ચ્છના-રાગના વિન્યાસથી જોડાયેલું તે ગીત સ્પષ્ટ અને મનોહર બન્યું.

Verse 5

तस्मिन्वै पर्वतश्रेष्ठे चंदनच्छायसंश्रिताः । गंधर्वा गीततत्वज्ञा गीतं गायंति तत्पराः

તે શ્રેષ્ઠ પર્વત પર ચંદનવૃક્ષોની છાયામાં આશ્રિત, ગીતતત્ત્વના જાણકાર ગંધર્વો એકાગ્ર ભાવે ગાન કરે છે.

Verse 6

नृत्यंति योषितस्तत्र देवानां पर्वत्तोत्तमे । पापहा पुण्यदो दिव्यः सुश्रेयसां प्रदायकः

ત્યાં દેવતાઓના તે ઉત્તમ પર્વત પર અપ્સરાઓ નૃત્ય કરે છે. તે સ્થાન દિવ્ય છે—પાપહારી, પુણ્યદાયક અને પરમ કલ્યાણ આપનારું.

Verse 7

वेदध्वनिः समधुरः श्रूयते पर्वतोत्तमे । चंदनाशोकपुन्नागैः शालैस्तालैस्तमालकैः

તે પર્વતોત્તમ પર વેદોની અતિમધુર ધ્વનિ સંભળાય છે—ચંદન, અશોક, પુન્નાગ, શાલ, તાલ અને તમાલ વૃક્ષોની વચ્ચે.

Verse 8

वटैस्तु मेघसंकाशै राजते पर्वतोत्तमः । संतानकैः कल्पवृक्षै रंभापादपसंकुलैः

મેઘસમાન વટવૃક્ષોથી અલંકૃત તે શ્રેષ્ઠ પર્વત તેજસ્વી દેખાય છે; સંતાનક અને કલ્પવૃક્ષો તથા રંભા-સંબંધિત ઉપવનોથી તે ઘન ભરેલો છે.

Verse 9

नगेंद्रो भाति सर्वत्र नाकवृक्षैः सुपुष्पितैः । नानाधातुसमाकीर्णो नानारत्नचयो गिरिः

ફૂલોથી ભરપૂર દૈવી વૃક્ષોથી શોભિત તે પર્વતરાજ સર્વત્ર ઝળહળે છે; નાનાવિધ ધાતુઓથી વ્યાપેલો અને નાનારત્નોના ઢગલાથી ભરેલો તે ગિરિ છે.

Verse 10

नानाकौतुकसंयुक्तो नानामंगलसंयुतः । वेदवृंदैः सुसंजुष्टो ह्यप्सरोगणसंकुलः

તે અનેક ઉત્સવી કૌતુકોથી યુક્ત અને બહુવિધ મંગલવિધિઓથી અલંકૃત હતું; વેદપાઠક સમૂહોથી સેવિત અને અપ્સરાગણોથી છલકાતું હતું.

Verse 11

ऋषिभिर्मुनिभिः सिद्धैर्गंधर्वैःपरिभातिसः । गजैश्चाचलसंकाशैः सिंहनादैर्विराजते

ઋષિ, મુનિ, સિદ્ધ અને ગંધર્વોથી પરિભ્રમિત થઈ તે તેજસ્વી બને છે; પર્વતસમાન ગજ અને સિંહનાદ સમ ગર્જનાઓથી તે વધુ વિરાજે છે.

Verse 12

शरभैर्मत्तशार्दूलैर्मृगधूर्तैरलंकृतः । वापीकूपतडागैश्च संपूर्णैर्विमलोदकैः

તે શરભો, મત્ત વ્યાઘ્રો અને ચતુર મૃગોથી અલંકૃત હતું; તેમજ નિર્મળ જળથી પરિપૂર્ણ વાપી, કૂપ અને તડાગોથી પણ શોભિત હતું.

Verse 13

हंसकारंडवाकीर्णैः सर्वत्र परिशोभते । कनकोत्पलैश्च श्वेतैश्च रक्तोत्पलैर्विराजते

તે સર્વત્ર હંસો અને કારંડવ પક્ષીઓથી પરિપૂર્ણ થઈ શોભે છે; કનકોત્પલ, શ્વેતોત્પલ અને રક્તોત્પલોથી તે તેજસ્વી રીતે વિરાજે છે.

Verse 14

नदीस्रवणसंघातैर्विमलैश्चोदकैस्तथा । शालतालैश्च रूपैश्च सगजैः स्फाटिकैस्तथा

નદીઓના પ્રવાહસમૂહો અને નિર્મળ જળોથી તે સમૃદ્ધ છે; શાલ-તાલ વૃક્ષોના રૂપોથી પણ, તેમજ સ્ફટિક સમ તેજસ્વી ગજોથી પણ શોભિત છે.

Verse 15

विस्तीर्णैः कांचनैर्दिव्यैः सूर्यवह्निसमप्रभैः । शिलातलैश्च संपूर्णः शैलराजो विराजते

સૂર્ય અને અગ્નિ સમ પ્રભા ધરાવતા વિસ્તૃત દિવ્ય કનક શિલાપટ્ટોથી તથા પૂર્ણ શિલાતલોથી યુક્ત તે શૈલરાજ અતિ શોભાયમાન છે.

Verse 16

विमानैर्देवतानां च प्रासादैः पर्वतोत्तमैः । हंसचंद्रप्रतीकाशैर्हेमदंडैरलंकृतः

દેવતાઓના વિમાનો અને પર્વતસમાન ઉત્તમ પ્રાસાદોથી તે અલંકૃત હતું; તેમજ હંસ અને ચંદ્ર સમ તેજસ્વી હેમદંડોથી પણ વિભૂષિત હતું.

Verse 17

कलशैश्चामरैर्युक्तैः प्रासादैः परिशोभितः । नानागुणप्रमुदित देववृंदैश्च शोभितः

કલશો અને ચામરો યુક્ત પ્રાસાદોથી તે સર્વત્ર શોભિત હતું; અને નાનાગુણોથી પ્રમુદિત દેવવૃંદોથી પણ તે વધુ સુશોભિત હતું.

Verse 18

देववृंदैरनेकैश्च गंधर्वैश्चारणैस्तथा । सर्वत्र राजते पुण्यो मेरुर्गिरिवरोत्तमः

અनेक દેવવૃંદો તેમજ ગંધર્વો અને ચારણોથી ઘેરાયેલો પર્વતશ્રેષ્ઠ પવિત્ર મેરુ સર્વત્ર તેજસ્વી રીતે શોભે છે।

Verse 19

तस्माद्गंगामहापुण्या पुण्यतोया महानदी । प्रसूता पुण्यतीर्थाढ्या हंसपद्मैः समाकुला

અતએવ મહાપુણ્યવતી ગંગા—પુણ્યજળવાળી મહાનદી—પ્રગટ થઈ; તે પુણ્યતીર્થોથી સમૃદ્ધ અને હંસો તથા કમળોથી ભરપૂર છે।

Verse 20

मुनिभिः सेव्यमाना सा ऋषिसंघैर्महानदी । एवंगुणं गिरिश्रेष्ठं पुण्यकौतुकमंगलम्

આ મહાનદી મુનિઓ અને ઋષિસંઘો દ્વારા સેવિત અને વંદિત છે; આ રીતે ગિરિશ્રેષ્ઠના સાન્નિધ્યે ગુણસમૃદ્ધ બની પુણ્ય-આનંદથી મંગળ આપે છે।

Verse 21

अंगश्चात्रिसुतः पुण्यः प्रविवेश महामुनिः । गंगातीरे सुपुण्ये च एकांते चारुकंदरे

ત્યારે અત્રિપુત્ર પુણ્યાત્મા મહામુનિ અંગ ગંગાના અતિપવિત્ર કિનારે એકાંતમાં આવેલી સુંદર ગુફામાં પ્રવેશ્યો।

Verse 22

तत्रोपविश्य मेधावी कामक्रोधविवर्जितः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य हृषीकेशं मनोगतम्

ત્યાં બેસીને મેધાવી સાધક કામ-ક્રોધથી રહિત થઈ સર્વ ઇન્દ્રિયોનું સંયમ કરે અને અંતરમાં હૃષીકેશ પર મન સ્થિર કરે।

Verse 23

ध्यायमानः स धर्मात्मा कृष्णं क्लेशापहं प्रभुम् । आसने शयने याने ध्याने च मधुसूदनम्

એ ધર્માત્મા ભક્ત ક્લેશહર પ્રભુ શ્રીકૃષ્ણ—મધુસૂદનનું—આસન પર, શય્યા પર, યાત્રામાં અને ધ્યાનકાળે પણ સતત સ્મરણ-ધ્યાન કરે છે।

Verse 24

नित्यं पश्यति युक्तात्मा योगयुक्तो जितेंद्रियः । चराचरेषु जीवेषु तेषु पश्यति केशवम्

યોગમાં સ્થિત, ઇન્દ્રિયજિત એવો યુક્તાત્મા સદા જુએ છે; અને ચરાચર સર્વ જીવોમાં તે કેશવને જ નિહારે છે।

Verse 25

आर्द्रेषु चैव शुष्केषु सर्वेष्वन्येषु स द्विजः । एवं वर्षशतं जातं तप्यमानस्य तस्य च

ભીના સ્થળોમાં, સૂકા સ્થળોમાં અને અન્ય સર્વ પરિસ્થિતિઓમાં પણ તે દ્વિજ સમભાવમાં જ રહ્યો; તપ કરતા કરતા તેના સો વર્ષ વીતી ગયા।

Verse 26

समालोक्य जगन्नाथश्चक्रपाणिर्द्विजोत्तमम् । बहुविघ्नान्सुघोरांश्च दर्शयत्येव नित्यशः

ચક્રપાણી જગન્નાથ તે દ્વિજોત્તમને જોઈને નિત્ય અનેક અતિ ઘોર વિઘ્નો પ્રગટ કરતો રહ્યો।

Verse 27

तेजसा तस्य देवस्य नृसिंहस्य महात्मनः । निरातंकः स धर्मात्मा दहत्यग्निरिवेंधनम्

તે મહાત્મા દેવ નૃસિંહના તેજથી તે ધર્માત્મા નિર્ભય બને છે અને અગ્નિ જેમ ઇંધણને દહે તેમ દહે છે।

Verse 28

नियमैः संयमैश्चान्यैरुपवासैर्द्विजोत्तमः । क्षीयमाणस्तु संजातो दीप्यमानः स्वतेजसा

વ્રતો, સંયમો અને અન્ય ઉપવાસોથી તે શ્રેષ્ઠ દ્વિજ ક્ષીણ થયો; છતાં ક્ષય પામતો હોવા છતાં પોતાના સ્વતેજથી દીપ્તિમાન રહ્યો।

Verse 29

सूर्यपावकसंकाशस्त्वंग एवं प्रदृश्यते । एवं तपःसु निरतं ध्यायमानं जनार्दनम्

હે અંગ! તારો દેહ સૂર્ય અને અગ્નિ સમાન તેજસ્વી દેખાય છે—એમ જ દેખાય છે. આ રીતે તપમાં રત અને ધ્યાનમગ્ન જનાર્દનનું ધ્યાન કરવું જોઈએ।

Verse 30

आविर्भूयाब्रवीद्देवो वरं वरय मानद । तं च दृष्ट्वा हृषीकेशमंगः परम निर्वृतः

પ્રગટ થઈ દેવ બોલ્યા, “હે માનદ! વર માગ.” અને હૃષીકેશનું દર્શન કરતાં અંગ પરમ આનંદ અને શાંતિથી પરિપૂર્ણ થયો।

Verse 31

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा वासुदेवं प्रसन्नधीः

પ્રસન્ન મનથી તેણે નમસ્કાર કરીને વાસુદેવની સ્તુતિ કરી।

Verse 32

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने अंगवरप्रदानं । नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

આ રીતે શ્રી પદ્મપુરાણના ભૂમિખંડમાં, વેનોપાખ્યાન અંતર્ગત “અંગવરપ્રદાન” નામનો બત્રીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો।

Verse 33

गुणरूपाय गुह्याय गुणातीताय ते नमः । गुणाय गुणकर्त्रे च गुणाढ्याय गुणात्मने

ગુણરૂપ, ગુહ્ય અને ગુણાતીત એવા તમને નમસ્કાર. તમે જ ગુણ છો, ગુણોના કર્તા છો, ગુણોથી સમૃદ્ધ છો અને જેમનું આત્મસ્વરૂપ જ ગુણ છે—તમને પ્રણામ.

Verse 34

भवाय भवकर्त्रे च भक्तानां भवहारिणे । भवोद्भवाय गुह्याय नमो भवविनाशिने

ભવ (શિવ)ને નમસ્કાર—જે સંસારભાવના કર્તા છે અને ભક્તોના ભવબંધનને હરનાર છે. ભવોદ્ભવ, ગુહ્ય પ્રભુ, ભવવિનાશીને હું પ્રણામ કરું છું.

Verse 35

यज्ञाय यज्ञरूपाय यज्ञेशाय नमोनमः । यज्ञकर्मप्रसंगाय नमः शंखधराय च

યજ્ઞ સ્વરૂપ, યજ્ઞરૂપ અને યજ્ઞેશ્વરને વારંવાર નમસ્કાર. યજ્ઞકર્મમાં પ્રવૃત્ત પ્રભુને તથા શંખધારીને પણ પ્રણામ.

Verse 36

नमोनमो हिरण्याय नमो रथांगधारिणे । सत्याय सत्यभावाय सर्वसत्यमयाय च

હિરણ્યમય પ્રભુને વારંવાર નમસ્કાર; ચક્રધારીને નમસ્કાર. સત્યને, સત્યસ્વભાવને અને સર્વસત્યમયને પણ પ્રણામ.

Verse 37

धर्माय धर्मकर्त्रे च सर्वकर्त्रे च ते नमः । धर्मांगाय सुवीराय धर्माधाराय ते नमः

ધર્મસ્વરૂપ, ધર્મકર્તા અને સર્વકર્તા એવા તમને નમસ્કાર. જેમનું અંગ-અંગ ધર્મ છે, જે સુવીર છે અને જે ધર્માધાર છે—તમને પ્રણામ.

Verse 38

नमः पुण्याय पुत्राय ह्यपुत्राय महात्मने । मायामोहविनाशाय सर्वमायाकराय ते

તમને નમસ્કાર—હે પુણ્યસ્વરૂપ, હે પુત્રરૂપ, છતાં અપુત્ર મહાત્મા; માયાજનિત મોહનો વિનાશક અને સર્વ માયાનો કર્તા, તમને પ્રણામ।

Verse 39

मायाधराय मूर्ताय त्वमूर्ताय नमोनमः । सर्वमूर्तिधरायैव शंकराय नमोनमः

માયા ધારણ કરનાર, સાકાર તથા નિરાકાર એવા શંકરને વારંવાર નમસ્કાર; જે એકમાત્ર સર્વ રૂપો ધારણ કરે છે, તેને વારંવાર પ્રણામ।

Verse 40

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय परब्रह्मस्वरूपिणे । नमस्ते सर्वधाम्ने च नमो धामधराय च

બ્રહ્મરૂપ બ્રહ્માને અને પરબ્રહ્મસ્વરૂપ તમને નમસ્કાર. હે સર્વ ધામોના ધામ, તમને પ્રણામ; હે ધામધારક, તમને પણ નમો નમઃ।

Verse 41

श्रीमते श्रीनिवासाय श्रीधराय नमोनमः । क्षीरसागरवासाय चामृताय च ते नमः

શ્રીમંત શ્રીનિવાસ, શ્રીધરને વારંવાર નમસ્કાર. ક્ષીરસાગરમાં વસનાર અને અમૃતસ્વરૂપ તમને મારા પ્રણામ।

Verse 42

महौषधाय घोराय महाप्रज्ञापराय च । अक्रूराय प्रमेध्याय मेध्यानां पतये नमः

મહૌષધિસ્વરૂપ, ઘોર તેજસ્વી, મહાપ્રજ્ઞામાં પરાયણ પ્રભુને નમસ્કાર. અક્રૂર, પરમ પવિત્ર અને સર્વ પવિત્રતાઓના સ્વામી ને પ્રણામ।

Verse 43

अनंताय ह्यशेषाय चानघाय नमोनमः । आकाशस्य प्रकाशाय पक्षिरूपाय ते नमः

અનંત, સર્વવ્યાપક અને નિર્દોષ પ્રભુને વારંવાર નમસ્કાર. આકાશના પ્રકાશસ્વરૂપ, પક્ષિરূপ ધારણ કરનાર તમને નમસ્કાર.

Verse 44

हुताय हुतभोक्त्रे च हवीरूपाय ते नमः । बुद्धाय बुधरूपाय सदाबुद्धाय ते नमः

હુતસ્વરૂપ, હુતભોક્તા અને હવિસ્વરૂપ તમને નમસ્કાર. બુદ્ધસ્વરૂપ, બુધરૂપ અને સદા જાગૃત સદાબુદ્ધ પ્રભુને નમસ્કાર.

Verse 45

नमो हव्यायकव्याय स्वधाकाराय ते नमः । स्वाहाकाराय शुद्धाय ह्यव्यक्ताय महात्मने

દેવો માટે હવ્ય અને પિતૃઓ માટે કવ્યસ્વરૂપ તમને નમસ્કાર; ‘સ્વધા’કારરૂપ તમને નમસ્કાર. ‘સ્વાહા’કારરૂપ, શુદ્ધ, અવ્યક્ત, મહાત્મા પ્રભુને નમસ્કાર.

Verse 46

व्यासाय वासवायैव वसुरूपाय ते नमः । वासुदेवाय विश्वाय वह्निरूपाय ते नमः । हरये केवलायैव वामनाय नमोनमः

વ્યાસરૂપ, વાસવરૂપ અને વસુરૂપ તમને નમસ્કાર. વાસુદેવ, વિશ્વસ્વરૂપ અને વહ્નિરૂપ તમને નમસ્કાર. કેવળ હરિ, વામનને વારંવાર નમસ્કાર.

Verse 47

नमो नृसिंहदेवाय सत्वपालाय ते नमः

નૃસિંહદેવને નમસ્કાર; સર્વ સત્ત્વોના પાલક પ્રભુને નમસ્કાર.

Verse 48

नमो गोविंदगोपाय नम एकाक्षराय च । नमः सर्वाक्षरायैव हंसरूपाय ते नमः

ગોવિંદ, ગોપોના રક્ષક, તમને નમસ્કાર. એકાક્ષર (ૐ) સ્વરૂપ તમને નમસ્કાર. સર્વ અક્ષરોના સ્વરૂપ તમને નમસ્કાર. હંસરূপ ધારણ કરનાર તમને નમસ્કાર.

Verse 49

त्रितत्त्वाय नमस्तुभ्यं पंचतत्त्वाय ते नमः । पंचविंशतितत्त्वाय तत्त्वाधाराय वै नमः

ત્રિતત્ત્વ સ્વરૂપ તમને નમસ્કાર, પંચતત્ત્વ સ્વરૂપ તમને નમસ્કાર. પંચવિંશતિ તત્ત્વ સ્વરૂપ, સર્વ તત્ત્વોના આધાર, તમને નિશ્ચય નમસ્કાર.

Verse 50

कृष्णाय कृष्णरूपाय लक्ष्मीनाथाय ते नमः । नमः पद्मपलाशाय आनंदाय पराय च

કૃષ્ણને, કૃષ્ણસ્વરૂપને, લક્ષ્મીનાથને નમસ્કાર. પદ્મપલાશ-નેત્રને નમસ્કાર; આનંદસ્વરૂપને; અને પરમને પણ નમસ્કાર.

Verse 51

नमो विश्वंभरायैव पापनाशाय वै नमः । नमः पुण्यसुपुण्याय सत्यधर्माय ते नमः

વિશ્વંભર, જગતને ધારણ કરનાર, તમને નમસ્કાર; પાપનાશકને નિશ્ચય નમસ્કાર. પુણ્ય અને સુપુણ્ય સ્વરૂપને નમસ્કાર; સત્યધર્મ સ્વરૂપ તમને નમસ્કાર.

Verse 52

नमोनमः शाश्वतअव्ययाय नमोनमः संघ नभोमयाय । श्रीपद्मनाभाय महेश्वराय नमामि ते केशवपादपद्मम्

શાશ્વત અને અવ્યય તમને વારંવાર નમસ્કાર; આકાશમય દિવ્ય-સંઘ સ્વરૂપ તમને વારંવાર નમસ્કાર. શ્રી પદ્મનાભ, મહેશ્વર, હે કેશવ—હું તમારા પાદપદ્મને પ્રણામ કરું છું.

Verse 53

आनंदकंद कमलाप्रिय वासुदेव सर्वेश ईश मधुसूदन देहि दास्यम् । पादौ नमामि तव केशव जन्मजन्म कृपां कुरुष्व मम शांतिद शंखपाणे

હે આનંદકંદ, કમલાપ્રિય વાસુદેવ, સર્વેશ્વર, પરમ ઈશ, મધુસૂદન! મને દાસ્યભાવ આપો. હે કેશવ! જન્મે જન્મે હું તમારા ચરણોને નમું છું; હે શાંતિદાતા, શંખધારી! મારા પર કૃપા કરો.

Verse 54

संसारदारुणहुताशनतापदग्धं पुत्रादिबंधुमरणैर्बहुशोकतापैः । ज्ञानांबुदेन मम प्लावय पद्मनाभ दीनस्य मच्छरणरूपभवस्व नाथ

સંસારરૂપ ભયંકર અગ્નિના તાપથી દગ્ધ, અને પુત્રાદિ સગાંઓના મરણથી ઊપજેલા અનેક શોકોથી પીડિત મને—હે પદ્મનાભ! જ્ઞાનસમુદ્રથી પ્લાવિત કરો. હે નાથ! આ દીન માટે તમારા ચરણોને જ શરણરૂપ બનાવો.

Verse 55

एवं स्तोत्रं समाकर्ण्य त्वंगस्यापि महात्मनः । दर्शयित्वा स्वकं रूपं घनश्यामं महौजसम्

આ રીતે મહાત્મા ત્વઙ્ગનું પણ સ્તોત્ર સાંભળી, તેમણે પોતાનું સ્વરૂપ દર્શાવ્યું—ઘનમેઘ સમું શ્યામ અને મહાતેજથી દીપ્તિમાન.

Verse 56

शंखचक्रगदापाणिं पद्महस्तं महाप्रभुम् । वैनतेयसमारूढमात्मरूपं प्रदर्शितम्

તેમણે પોતાનું આત્મસ્વરૂપ દર્શાવ્યું—મહાપ્રભુ, જેમના હાથમાં શંખ, ચક્ર અને ગદા, પદ્મ ધારણ કરેલું, અને વૈનતેય (ગરુડ) પર આરૂઢ.

Verse 57

सर्वाभरणशोभांगं हारकंकणकुंडलैः । राजमानं परं दिव्यं निर्मलं वनमालया

તેમના અંગો સર્વ આભૂષણોની શોભાથી ઝળહળતા હતા—હાર, કંકણ અને કુંડળોથી; તેઓ પરમ દિવ્ય, નિર્મળ, અને વનમાળાથી વિભૂષિત થઈ રાજમાન હતા.

Verse 58

अंगस्याग्रे हृषीकेशः शोभमान महत्प्रभः । श्रीवत्सांकेन पुण्येन कौस्तुभेन जनार्दनः

અંગના અગ્રભાગે અતિ મહાપ્રભાથી દીપ્ત હૃષીકેશ વિરાજમાન હતા—જનાર્દન; તેમના વક્ષસ્થળે પવિત્ર શ્રીવત્સચિહ્ન અને કૌસ્તુભમણિનું અલંકાર શોભતું હતું।

Verse 59

दर्शयित्वा स्वकं देहं सर्वदेवमयो हरिः । स उवाच महात्मानं तमंगमृषिसत्तमम्

પોતાનો દિવ્ય દેહ દર્શાવી, સર્વદેવમય હરિએ પછી તે મહાત્મા—અંગના ઋષિઓમાં શ્રેષ્ઠ—ને વચન કહ્યું।

Verse 60

भो भो विप्र महाभाग श्रूयतां वचनं शुभम् । मेघगंभीरघोषेण समाभाष्य द्विजोत्तमम्

“હે હે મહાભાગ વિપ્ર! મારા શુભ વચન સાંભળો,” એમ કહી મેઘગર્જના જેવી ગંભીર વાણીથી તેમણે તે દ્વિજોત્તમને સંબોધ્યો।

Verse 61

तपसानेन तुष्टोस्मि वरं वरय शोभनम् । तुष्यमाणं हृषीकेशं तं दृष्ट्वा कमलापतिम्

“તારા તપથી હું પ્રસન્ન છું; એક શોભન વર માગ.” એમ કહી તૃપ્ત હૃષીકેશ—કમલાપતિ—ને જોઈ (તે) ભક્તિથી વિહ્વળ થયો।

Verse 62

दीप्यमानं विराजंतं विश्वरूपं जनेश्वरम् । पादांबुजद्वयं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः

દીપ્તિમાન, વિરાજમાન, વિશ્વરૂપ જનેશ્વરના તે પદ્મચરણયુગળને વારંવાર પ્રણામ કરીને (તે) આગળ બોલ્યો/આગળ વધ્યો।

Verse 63

हर्षेण महताविष्टस्तमुवाच जनार्दनम् । दासोहं तव देवेश शंखचक्रगदाधर

મહાન હર્ષથી અભિભૂત થઈ તેણે જનાર્દનને કહ્યું— “હે દેવેશ! શંખ-ચક્ર-ગદા ધારણ કરનાર પ્રભુ, હું તમારો દાસ છું।”

Verse 64

वरं मे दातुकामोसि देहि त्वं वंशजं सुतम् । दिवि शक्रो यथाऽभाति सर्वतेजः समन्वितः

“તમે મને વર આપવા ઇચ્છો છો; તેથી મારા વંશમાં એવો પુત્ર આપો કે જે સ્વર્ગમાં શક્ર (ઇન્દ્ર)ની જેમ સર્વ તેજથી યુક્ત થઈ પ્રકાશિત થાય।”

Verse 65

तादृशं देहि मे पुत्रं सर्वलोकस्य रक्षकम् । सर्वदेवप्रियं देव ब्रह्मण्यं धर्मपंडितम्

“મને એવો પુત્ર આપો કે જે સર્વ લોકનો રક્ષક બને; હે દેવ, જે સર્વ દેવોને પ્રિય, બ્રાહ્મણ્યભક્ત અને ધર્મમાં પંડિત હોય।”

Verse 66

दातारं ज्ञानसंपन्नं धर्मतेजः समन्वितम् । त्रैलोक्यरक्षकं कृष्ण सत्यधर्मानुपालकम्

“હે કૃષ્ણ! એવો પુત્ર આપો કે જે દાનશીલ, જ્ઞાનસંપન્ન, ધર્મતેજથી યુક્ત; ત્રૈલોક્યરક્ષક અને સત્યધર્મનું પાલન કરનાર હોય।”

Verse 67

यज्वनामुत्तमं चैकं शूरं त्रैलोक्यभूषणम् । ब्रह्मण्यं वेदविद्वांसं सत्यसंधं जितेंद्रियम्

તે યજ્ઞ કરનારાઓમાં ઉત્તમ—અદ્વિતીય; શૂરવીર, ત્રૈલોક્યનું ભૂષણ; બ્રાહ્મણ્યનિષ્ઠ, વેદવિદ્વાન; સત્યસંધ અને જીતેન્દ્રિય હતો।

Verse 68

अजितं सर्वजेतारं विष्णुं तेजःसमप्रभम् । वैष्णवं पुण्यकर्तारं पुण्यजं पुण्यलक्षणम्

અજિત, સર્વને જીતનાર, તેજસ્વી પ્રભાથી સમપ્રભ વિષ્ણુ—વૈષ્ણવ પ્રભુ—પુણ્યકર્તા છે; પુણ્યજ અને પુણ્યલક્ષણયુક્ત છે.

Verse 69

शांतं तु तपसोपेतं सर्वशास्त्रविशारदम् । वेदज्ञं योगिनां श्रेष्ठं भवतो गुणसंनिभम्

તે નિશ્ચયે શાંત છે, તપસ્યાથી યુક્ત છે અને સર્વ શાસ્ત્રોમાં વિશારદ છે—વેદજ્ઞ, યોગીઓમાં શ્રેષ્ઠ, અને તમારા સમાન ગુણોથી સમ્પન્ન છે.

Verse 70

ईदृशं देहि मे पुत्रं दातुकामो यदा वरम् । श्रीवासुदेव उवाच । एभिर्गुणैः समोपेतस्तव पुत्रो भविष्यति

“જ્યારે તમે વર આપવા ઇચ્છુક હો, ત્યારે મને એવો જ પુત્ર દાન કરો.” શ્રી વાસુદેવ બોલ્યા—“આ ગુણોથી સમ્યક્ યુક્ત તમારો પુત્ર થશે.”

Verse 71

अत्रिवंशस्य वै धर्ता विश्वस्यास्य महामते । तेजसा यशसा पुण्यैः पितरं चोद्धरिष्यति

હે મહામતે! તે અત્રિવંશનો ધારક થશે; અને પોતાના તેજ, યશ તથા પુણ્યોથી પોતાના પિતાનો પણ ઉદ્ધાર કરશે.

Verse 72

उद्धरिष्यति यः सत्यैः पितरं च पितामहम् । भवान्यास्यति मे स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

જે સત્યાચરણથી પિતા અને પિતામહનો ઉદ્ધાર કરશે, તે મારા ધામને પ્રાપ્ત કરશે—એ જ વિષ્ણુનું પરમ પદ છે.

Verse 73

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तमंगं प्रति स द्विज । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य पुण्यां कन्यां विवाहय

આવું કહી દેવોના દેવેશ્વરે, હે દ્વિજ, અઙ્ગને કહ્યું— “મહાપુણ્ય અને પુણ્યવીર્ય ધરાવતા કોઈ પુરુષની પુણ્યવતી કન્યાને તું વિવાહ કર।”

Verse 74

तस्यामुत्पादय सुतं शुभं पुण्यावह प्रियम् । स भविष्यति धर्मात्मा मत्प्रसादान्महामते

તેમાં તું એક પુત્ર ઉત્પન્ન કર— શુભ, પ્રિય અને પુણ્ય આપનાર. હે મહામતિ, મારી કૃપાથી તે ધર્માત્મા થશે.

Verse 75

सर्वज्ञः सर्ववेत्ता च यादृशो वांछितस्त्वया । एवं वरं ततो दत्वा अंतर्धानं गतो हरिः

સર્વજ્ઞ અને સર્વવેત્તા હરિએ તું ઇચ્છ્યું તેમ વરદાન આપી પછી અંતર્ધાન થયા.