Shloka 10
Brahmavākya
Brahmā’s Pronouncement on Hari-nāma and the Non-punishability of Viṣṇu’s Devotees
यस्त्वं न चूर्णितस्तैस्तु यस्त्वं बद्धो न तैर्दृढम् । तदस्माकं कृतं मानं मे तत्त्वं नावबुध्यसे ॥ १० ॥
yastvaṃ na cūrṇitastaistu yastvaṃ baddho na tairdṛḍham | tadasmākaṃ kṛtaṃ mānaṃ me tattvaṃ nāvabudhyase || 10 ||
તું એવો છે કે જેને તેઓ ચકનાચૂર કરી શક્યા નહીં, અને જેને તેઓ દૃઢ રીતે બાંધી પણ શક્યા નહીં. છતાં અમારા કરેલા માનને તું અપમાન માને છે; મારા તત્ત્વને તું સમજતો નથી.
Sanatkumara (one of the Sanatkumara brothers), addressing Narada
Vrata: none
Primary Rasa: vira
Secondary Rasa: shanta
FAQs
The verse critiques wounded pride and misreading of events: even a spiritually strong person can fall into misunderstanding if they do not grasp tattva (the true nature of self and situation).
Bhakti matures through humility and right understanding; the verse implies that reacting from “māna” (honor/ego) blocks clear recognition of truth, which devotion requires.
No specific Vedāṅga technique is taught directly; the practical takeaway is viveka (discernment) in interpreting actions and intentions—an essential discipline supporting any ritual, vrata, or devotional practice.