Shloka 92
Puruṣottama-māhātmya
The Greatness of Puruṣottama Kṣetra
इंद्रद्युम्नस्य गमनं क्षेत्रसंदर्शनं तथा । क्षेत्रस्य वर्णनं चैव व्युष्टिं तस्य च मोहिनि ॥ ९२ ॥
iṃdradyumnasya gamanaṃ kṣetrasaṃdarśanaṃ tathā | kṣetrasya varṇanaṃ caiva vyuṣṭiṃ tasya ca mohini || 92 ||
હે મોહિની, અહીં રાજા ઇન્દ્રદ્યુમ્નના ગમનનો વર્ણન, પવિત્ર ક્ષેત્રનું દર્શન, તે ક્ષેત્રનું વર્ણન તથા ત્યાં તેને પ્રાપ્ત થયેલી પ્રભાત (વ્યુષ્તિ) પણ કહેવામાં આવે છે।
Narada
Vrata: none
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It frames the kṣetra-māhātmya: Indradyumna’s pilgrimage, the darśana of the holy site, and the transformative “dawn” (vyuṣṭi) that signals spiritual renewal through contact with a sacred place.
By emphasizing kṣetra-darśana and the narrative of a devotee-king, it points to bhakti expressed through tīrtha-yātrā, reverent seeing (darśana), and hearing the glories (varṇana) of a Vishnu-connected sacred field.
No specific Vedāṅga technique is taught in this verse; it functions as an anukrama-like transition that organizes the narrative topics (journey, darśana, description), a common Purāṇic method of structured exposition.