Shloka 28
पार्थै: संयुज्यमानस्य नेदुर्मत्स्यस्य वेश्मनि । भक्ष्यान्नभोज्यपानानि प्रभूतान्यभ्यहारयन्,तदनन्तर कुन्तीपुत्रोंके साथ सम्बन्ध स्थापित करनेवाले मत्स्यनरेशके महलमें शंख, नगाड़े, गोमुख और डम्बर आदि भाँति-भाँतिके बाजे बजने लगे। साथ ही उन्होंने खानेयोग्य अन्न, भोज्य और पीने आदिकी सामग्री भी प्रचुर मात्रामें प्रस्तुत की
pārthaiḥ saṃyujyamānasya nedur matsyasya veśmani | bhakṣyānna-bhojya-pānāni prabhūtāny abhyahārayan ||
વૈશંપાયન બોલ્યા— મત્સ્યરાજ જ્યારે પૃથાપુત્ર પાંડવો સાથે મૈત્રીબંધનમાં પ્રવેશી રહ્યા હતા, ત્યારે તેમના મહેલમાં શંખ, નગારા, ગોમુખ અને ડંબર વગેરે નાનાવિધ વાદ્યો ગુંજી ઊઠ્યા. એ જ સમયે સત્કાર માટે ભક્ષ્ય, ભોજ્ય અને પેય પદાર્થો પણ પ્રચુર પ્રમાણમાં આગળ ધરવામાં આવ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadhrama and social ethics: alliances are affirmed not only by words but by public, orderly celebration and generous hospitality. Providing abundant food and honoring guests signals legitimacy, goodwill, and the duty of a king to uphold communal harmony.
King Matsya (Virāṭa) is forming a formal connection/alliance with the Pāṇḍavas. The palace resounds with auspicious instruments, and plentiful food and drink are presented—an official welcome that marks the strengthening of their relationship.