Shloka 14
Kuru-Sainika-Āśvāsana and Vijayaghoṣaṇa
Reassuring the Kuru Soldiers; Proclaiming Victory
दर्शयित्वा तथा5>त्मानं रौद्रं रुद्रपराक्रम: । अवरुद्धोड्चरत् पार्थों वर्षाणि त्रिदशानि च | क्रोधाग्निमुत्सूजन् वीरो धार्तराष्ट्रेषु पाण्डव:
darśayitvā tathātmānaṃ raudraṃ rudra-parākramaḥ | avaruddho 'carat pārtho varṣāṇi tridaśāni ca || krodhāgnim utsṛjan vīro dhārtarāṣṭreṣu pāṇḍavaḥ ||
વૈશંપાયન બોલ્યા—આ રીતે પોતાનું રૌદ્ર સ્વરૂપ દર્શાવી, રુદ્રસમાન પરાક્રમી પાર્થ (અર્જુન) વિવશ થઈને તેર વર્ષ (વનવાસ અને અજ્ઞાતવાસમાં) રોકાયો હતો. હવે યોગ્ય સમય મળતાં એ વીર પાંડવ રણભૂમિમાં વિહરવા લાગ્યો અને ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો પર પોતાના ક્રોધની અગ્નિ વરસાવી પોતાની ભયંકર શક્તિ પ્રગટ કરવા લાગ્યો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power: anger and force are kept restrained through hardship and time, then released only when the proper moment for dharma arrives. It presents righteous action as governed by self-control and context, not mere impulse.
Vaiśampāyana describes Arjuna (Pārtha), who had endured the thirteen-year period of exile and concealment under constraint. Now, at the opportune time, he reveals his terrifying, Rudra-like martial aspect and turns his wrath against the Dhārtarāṣṭras (the Kauravas), moving about in battle.