तावुभौ गार्ध्रपत्राभ्यां निशिताभ्यां धनंजय: । विद्धवा युगपदव्यग्रस्तयोरवाहानसूदयत्,फिर धनंजयने गृध्रकी पाँखवाले दो तीखे बाणोंद्वारा उन दोनोंको एक ही साथ घायल करके बिना किसी घबराहटके उनके घोड़ोंको भी मार गिराया
tāv ubhau gārdhrapatrābhyāṃ niśitābhyāṃ dhanaṃjayaḥ | viddhvā yugapad avyagrastayor avāhān asūdayat ||
પછી ધનંજયે ગૃધ્રપંખોથી યુક્ત બે તીક્ષ્ણ બાણોથી બંનેને એકસાથે વીંધી નાખ્યા અને જરાય ગભરાયા વિના તેમના ઘોડાઓને પણ મારી નાખ્યા.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights steadiness (avyagratā) and precision under pressure: effective action in conflict is portrayed as disciplined and composed, not driven by agitation.
Arjuna (Dhanaṃjaya) shoots two sharp, vulture-feathered arrows to wound two foes at once, and then—remaining calm—brings down their horses, disabling their chariot-mobility.