Shloka 24
Adhyāya 6: Kaṅka (Yudhiṣṭhira) Seeks Refuge in Virāṭa’s Assembly
व्याधिं मृत्युं भयं चैव पूजिता नाशयिष्यसि । सो5हं राज्यात् परिभ्रष्ट: शरणं त्वां प्रपन्नचान्
vyādhiṁ mṛtyuṁ bhayaṁ caiva pūjitā nāśayiṣyasi | so 'haṁ rājyāt paribhraṣṭaḥ śaraṇaṁ tvāṁ prapannaś ca ||
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—યોગ્ય રીતે પૂજિત થવાથી તું વ્યાધિ, મૃત્યુ અને ભયનો નાશ કરે છે. હું—રાજ્યમાંથી પરિભ્રષ્ટ—તારી શરણમાં આવ્યો છું; તારા રક્ષણને પોતાને સમર્પિત કરું છું.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śaraṇāgati (seeking refuge): when a worthy protector is honored and approached with humility, they are expected to remove fear and calamity; ethically, it frames protection of the surrendered as a duty and surrender as a legitimate response to loss and danger.
In the Virāṭa-parvan context, a dispossessed person speaks in a posture of dependence—declaring himself fallen from kingship and seeking shelter—while praising the addressee’s power to avert disease, death, and fear if properly honored.