Shloka 40
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
जिनकी मन-बुद्धि अमेय है, उन द्रोणने अपने विचित्र धनुषसे छूटे हुए सुवर्णमय पंखोंवाले बाणोंद्वारा सम्पूर्ण दिशाओं तथा सूर्यके प्रकाशको भी ढक दिया ।। ततः कनकपुड्खानां शराणां नतपर्वणाम् | वियच्चराणां वियति दृश्यन्ते बहवो व्रजा:,उस समय सोनेकी पाँख और झुकी हुई गाँठवाले आकाशचारी बाणोंके बहुत-से समुदाय आकाशमें दृष्टिगोचर हो रहे थे
tataḥ kanakapucchānāṃ śarāṇāṃ nataparvaṇām | viyaccarāṇāṃ viyati dṛśyante bahavo vrajāḥ ||
ત્યારે સોનાની પાંખવાળા, વાંકા સાંધાવાળા, આકાશમાં દોડતા બાણોના અનેક ઝુંડ આકાશમાં દેખાવા લાગ્યા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the awe-inspiring power of disciplined martial skill and the intensity of battle; ethically, it points to the grave weight of kṣatriya action—prowess can dominate the world of perception, so it must be governed by dharma and restraint.
A combatant’s archery produces countless arrows with golden fletching; these flights of arrows fill the sky and become clearly visible as dense clusters, suggesting that the battlefield is being overwhelmed by a storm of missiles.