Shloka 12
Arjuna’s Concentrated Archery and the Rout of the Kaurava Mahārathas
Gāṇḍīva-Nirghoṣa Episode
एतस्मिन्नन्तरे वीरो बलवीर्यसमन्वित: । अर्जुन प्रति संरब्ध: कृप: परमदुर्जय: । अमृष्यमाणस्तं शब्द कृप: शारद्वतस्तदा
etasminn antare vīro balavīryasamanvitaḥ | arjunaṃ prati saṃrabdhaḥ kṛpaḥ paramadurjayaḥ || amṛṣyamāṇas taṃ śabdaṃ kṛpaḥ śāradvatas tadā |
એ જ ક્ષણે બળ અને પરાક્રમથી યુક્ત, અત્યંત દુર્જય વીરોમાંના કૃપ અર્જુન પ્રત્યે ક્રોધિત થયા. અર્જુનના શંખનાદને સહન ન કરી શકતાં શારદ્વત કૃપના મનમાં રોષ ઊઠ્યો અને યુદ્ધમાં જવાબ આપવા તેઓ દૃઢ સંકલ્પે ઉદ્યત થયા.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how martial pride and provocation can ignite anger even in disciplined elders; it frames the ethical tension of kṣatriya life, where honor and duty can quickly turn into hostility when challenged.
After Arjuna’s conch is sounded, Kṛpa (Śāradvata) cannot bear the challenge implied by the blast; he becomes enraged toward Arjuna and readies himself to respond as a warrior, signaling an escalation toward combat.