Shloka 31
आचार्य-क्षमा, देśa–kāla-नīti, तथा भेद-दोषः
Teacher-Reconciliation, Timing-Policy, and the Fault of Factionalism
विशेषत इहास्माकं निमित्तानि विनाशने । उल्काभिश्ष प्रदीप्ताभिबाध्यते पृतना तव । वाहनान्यप्रहृष्टानि रुदन्तीव विशाम्पते
viśeṣata ihāsmākaṃ nimittāni vināśane | ulkābhiḥ pradīptābhir bādhyate pṛtanā tava | vāhanāny aprahṛṣṭāni rudantīva viśāmpate rājā duryodhana ||
રાજા દુર્યોધન! ખાસ કરીને અહીં આપણા વિનાશની સૂચના આપતા અપશકુન દેખાય છે. પ્રજ્વલિત ઉલ્કાઓ વારંવાર પડીને તારી સેનાને પીડા પહોંચાડે છે. તારા વાહનો—ઘોડા અને હાથી—ઉલ્લાસહીન છે, જાણે રડતા હોય, હે નરાધિપ!
द्रोण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the traditional epic idea that adharma and impending downfall manifest as ominous signs; wise counsel urges leaders to read warnings, restrain pride, and act with discernment rather than blind aggression.
Droṇa addresses King Duryodhana, reporting inauspicious portents: fiery meteors seem to strike the army, and the animals and mounts appear dejected and ‘weeping,’ suggesting imminent calamity for their side.